Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Πέθανε στα 104 ο Γερμανός επιστήμονας που έστειλε τους Αμερικανούς .... στο φεγγάρι

E-mail Εκτύπωση PDF

 

1--21

 

Είναι κοινό μυστικό ότι Γερμανοί επιστήμονες και μηχανικοί -πολλοί από αυτούς πρώην ναζί- ήσαν αυτοί που ουσιαστικά έθεσαν τα θεμέλια του πυραυλικού και διαστημικού προγράμματος των ΗΠΑ, το οποίο έφθασε στο αποκορύφωμα της δόξας του με τις αποστολές «Απόλλων» και την αποστολή του πρώτου ανθρώπου στη Σελήνη.

Στις 3 Ιουνίου πέθανε σε ηλικία 104 ετών, στο σπίτι του στην Αλαμπάμα, ο Γκέοργκ φον Τιζενχάουζεν, ο τελευταίος εκείνης της γενιάς των Γερμανών που έστειλαν στο διάστημα την πρώην εχθρό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, την Αμερική.

Στη διάρκεια του πολέμου, ο Τιζενχάουζεν -ο οποίος είχε γεννηθεί στη Ρίγα της Λετονίας το 1914 από γονείς Γερμανούς της Βαλτικής και είχε σπουδάσει μαθηματικά και μηχανική στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου- είχε στρατολογηθεί ως φοιτητής στον γερμανικό στρατό (Βέρμαχτ).

Το 1941 είχε σταλεί να πολεμήσει το Ανατολικό Μέτωπο, αλλά στη συνέχεια του επετράπη να γυρίσει στη Γερμανία και να συνεχίσει τις σπουδές του.

Μετά την αποφοίτησή του, έγινε από το 1943 μέλος της ομάδας που, με επικεφαλής τον Βέρνερ φον Μπράουν, τον κατοπινό «εγκέφαλο» του πυραυλικού προγράμματος των ΗΠΑ, ανέπτυξε το πρόγραμμα των στρατιωτικών πυραύλων V-2 στη Γερμανία για λογαριασμό του Χίτλερ. Ο ίδιος ήταν επικεφαλής πυραυλικού τμήματος στο στρατιωτικό κέντρο ερευνών της Βέρμαχτ στο Πεενεμούντε.

Ο Τιζενχάουζεν δεν μεταφέρθηκε αμέσως στις ΗΠΑ μετά τη λήξη του πολέμου, αλλά το 1953 στο πλαίσιο της άκρως μυστικής αμερικανικής επιχείρησης "Paperclip", που μεταξύ 1945-1959 μετακίνησε πέραν του Ατλαντικού περισσότερους από 1.600 Γερμανούς επιστήμονες και μηχανικούς, αρκετοί εκ των οποίων ήσαν πρώην μέλη ή και ηγετικά στελέχη του ναζιστικού κόμματος.

Μετά την επανένωσή του με τον φον Μπράουν και την υπόλοιπη γερμανική ομάδα στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Τιζενχάουζεν έπαιξε ρόλο-κλειδί στην ανάπτυξη του αμερικανικού διαστημικού προγράμματος, αρχικά για λογαριασμό του αμερικανικού στρατού και στη συνέχεια της NASA, έχοντας σημαντική συμβολή στην εκτόξευση του πρώτου δορυφόρου και των πρώτων αστροναυτών των ΗΠΑ.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 08 Ιούνιος 2018 17:10 Περισσoτερα...
 

Έσπασαν τον «κώδικα» της Αστρογένεσης

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Με τη μελέτη του Musca ανακάλυψαν ότι το μαγνητικό πεδίο του εν λόγω νέφους δονείται ολόκληρο, παράγοντας ήχους, οι συχνότητες των οποίων αποκαλύπτουν το πραγματικό τρισδιάστατο σχήμα του


?ˆ?ƒ?€?±?ƒ?±?½ ?„???½ ?«???Ž???????±?» ?„?·?‚ ?‘?ƒ?„????³?­?½???ƒ?·?‚



Συνέντευξη: Παναγιώτης Βλαχουτσάκος, Σωτήρης Σκουλούδης

«Στην αρχή έγινε το Χάος και ύστερα η ευρύστερνη Γη, το αιώνιο και στέρεο βάθρο όλων των αθανάτων (...). Και από το Χάος το Έρεβος γεννήθηκε και η μαύρη Νύχτα και από την Νύχτα πάλι ο Αιθέρας και η Ημέρα γεννήθηκαν που τους γέννησε από το σπέρμα του Ερέβους ερωτικά σαν έσμιξε μαζί του...»

Ησίοδος, Θεογονία


Όλοι κατά καιρούς έχουμε στρέψει το βλέμμα μας στον νυχτερινό ουρανό, μαγεμένοι από το φωτεινό πέπλο που απλώνουν τα εκατομμύρια άστρα που κρέμονται στο ουράνιο στερέωμα. 

Τι είναι όμως στην πραγματικότητα τα αστέρια; Από τι είναι φτιαγμένα; Και τι καθορίζει τελικά τον αριθμό και το είδος των άστρων και των πλανητών που δημιουργούνται στο γαλαξία μας;

Τις δύο πρώτες απαντήσεις τις γνωρίζουμε ήδη. Τα αστέρια είναι στην ουσία πύρινες μπάλες από πλάσμα (τέταρτη κατάσταση της ύλης) που αποτελούνται από υδρογόνο και ήλιο, ενώ φτιάχνονται από σκόνη και αέριο. Πρόκειται για τα αρχέγονα υλικά κατασκευής τα οποία καταλαμβάνουν τον μεσοαστικό χώρο. 

Πρόσφατα, δύο Έλληνες επιστήμονες, ο δρ. Άρης Τρίτσης και ο καθηγητής Κώστας Τάσσης, από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ), κατάφεραν, για πρώτη φορά, να απαντήσουν και στην τρίτη ερώτηση εξετάζοντας ένα τεράστιο νέφος με το όνομα Musca, το οποίο είναι ορατό από το νότιο ημισφαίριο της Γης και μοιάζει στον ουρανό με λεπτό κύλινδρο σαν βελόνα.


 

Η ανακάλυψη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science», ήταν ο πυρήνας της διδακτορικής διατριβής του δρος Άρη Τρίτση, την οποία ολοκλήρωσε στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης υπό την επίβλεψη του καθηγητή Κώστα Τάσση. Βασίστηκε σε θεωρητικές και πειραματικές μελέτες των δύο ερευνητών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο ΙΤΕ, καθώς επίσης και σε δεδομένα από τη διαστημική αποστολή Herschel του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Οργανισμού (ESA).

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 06 Ιούνιος 2018 12:35 Περισσoτερα...
 

Εξαφανίσθηκαν» οι πιο βίαιοι ανεμοστρόβιλοι στις ΗΠΑ - Τι συμβαίνει με την Ελλάδα

E-mail Εκτύπωση PDF

 

?‘?€???„?­?»???ƒ???± ???????Œ?½?±?‚ ?³???± ?±?½???????ƒ?„????²???»???‚

 

Στην Ελλάδα έχουν υπάρξει 30 από το 1843 μέχρι σήμερα με οκτώ θύματα, σύμφωνα με το meteo του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

Εντύπωση προκαλεί στους επιστήμονες ότι έχουν περάσει πέντε χρόνια στις ΗΠΑ από τον τελευταίο ανεμοστρόβιλο της μεγαλύτερης δυνατής ισχύος (κατηγορίας EF5), ο οποίος είχε πλήξει το Μουρ της Οκλαχόμα στις 20 Μαΐου 2013. Από το 1950 έχουν καταγραφεί στις ΗΠΑ 59 βίαιοι και καταστροφικοί ανεμοστρόβιλοι κατηγορίας EF5, δηλαδή σχεδόν ένας το χρόνο.

Η ισχύς των ανεμοστρόβιλων υπολογίζεται με την κλίμακα Enhanced Fujita (EF) που κυμαίνεται από το 0 έως το 5. Μετά από μελέτες, έχει συσχετισθεί η ταχύτητα του ανέμου του ανεμοστρόβιλου με τις προκαλούμενες καταστροφές και με την κλίμακα EF.

Έτσι, ανεμοστρόβιλοι ισχύος EF2 έχουν ανέμους ταχύτητας 178 έως 217 χιλιομέτρων την ώρα και προκαλούν σημαντικές ζημιές, ενώ όταν είναι ισχύος EF3, οι άνεμοι κινούνται με ταχύτητα 218 έως 266 χιλιομέτρων την ώρα και οι ζημιές θεωρούνται "σοβαρές". Όταν η ισχύς του ανεμοστρόβιλου φθάνει την ανώτατη κατηγορία EF5, οι άνεμοι ξεπερνούν τα 322 χιλιόμετρα την ώρα και οι ζημιές χαρακτηρίζονται "απίστευτες".

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την μετεωρολογική υπηρεσία meteo του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), από το 1843 μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περίπου 30 ανεμοστρόβιλοι που μπορούν να καταταχθούν στις κατηγορίες EF2 και EF3 και οι οποίοι εμφανίζονται κυρίως στη Δυτική Ελλάδα. Δεν έχει καταγραφεί ανεμοστρόβιλος κατηγορίας EF 4 και 5.

Πιο ισχυρός θεωρείται ένας υδροσίφωνας που εξελίχθηκε σε ανεμοστρόβιλο στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας στις 18 Οκτωβρίου 1934, ο οποίος σκότωσε τρεις ανθρώπους και τραυμάτισε 39. Συνολικά οκτώ άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και 154 έχουν τραυματισθεί στη χώρα μας από ανεμοστρόβιλους τα τελευταία 150 χρόνια.

Ο τελευταίος ισχυρός ανεμοστρόβιλος στην Ελλάδα είχε προ τριετίας πλήξει τη Σκάλα Λακωνίας, τραυματίζοντας τέσσερις κατοίκους και προκαλώντας μεγάλες καταστροφές. Οι ανεμοστρόβιλοι στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΕΑΑ, «αποτελούν μια υποτιμημένη απειλή και δεν υπάρχει ακόμη οργανωμένο σχέδιο έγκαιρης πρόβλεψης και προειδοποίησης, κάτι που αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη πραγματοποιήσει».

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 13 Ιούνιος 2018 08:07 Περισσoτερα...
 

Δέκα ανακαλύψεις που άλλαξαν τη ζωή μας, αλλά σκότωσαν τους εφευρέτες τους

E-mail Εκτύπωση PDF

Δέκα ανακαλύψεις που άλλαξαν τη ζωή μας, αλλά σκότωσαν τους εφευρέτες τους. Έγιναν πειραματόζωα στις δοκιμές και έχασαν τη ζωή τους...

 


 

Οι εφευρέσεις τους άλλαξαν την ζωή εκατομμυρίων πολιτών αλλά και την πορεία όλης της ανθρωπότητας. Επηρέασαν καθοριστικά τις σύγχρονες κοινωνίες, βοήθησαν στην εξάλειψη ασθενειών, δημιούργησαν προϋποθέσεις για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, αλλά διευκόλυναν και στην κατασκευή οπλών μαζικής καταστροφής. Βοήθησαν και επιτάχυναν τις επικοινωνίες, συντόμευσαν τις μετακινήσεις και εξέλιξαν την ιατρική επιστήμη. Οι ιστορίες αυτές μπορεί να είχαν ευτυχές τέλος για την παγκόσμια κοινότητα, έκρυβαν όμως, μια τραγική κατάληξη για τους ίδιους τους επιστήμονες, που τελικά θυσίασαν τη ζωή τους . Στην κατάταξη από το 1ο έως το 1 συναντάμε τους πιο σημαντικούς, όπως τους κατέγραψε το news247....

 

https://youtu.be/7uDrI5zgf3w

 

 

 

 

 

10. Jean-Francois Pilatre De Rozier - 1785

Ο Jean-Francois Pilatre De Rozier ήταν ένας Γάλλος καθηγητής χημείας και φυσικής που είχε ψύχωση με τα αερόστατα. Ο ίδιος κατά τη διάρκεια των προσπαθειών του να δημιουργήσει ένα κατάλληλο αερόστατο αρκετά εξελιγμένο για τις πτήσεις επιβίβαζε σε αυτά διάφορα ζώα, όπως πάπιες και πρόβατα, για να μπορεί να παρακολουθήσει την πορεία της πτήσης του αερόστατου. Σε μια από τις δοκιμαστικές πτήσεις του με το αερόστατο έχασε τη ζωή του όταν αυτό έπεσε στο κενό.

 

 

 

 

 

 Max Valier, 1930

 

 

 

9. Max Valier -1930

Ο Valier ήταν ένας αυστριακός πρωτοπόρος, που είχε αφιερωθεί στη δημιουργία διαστημικών πυραύλων και τρένων. Στην προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν πύραυλο με καύσιμα πέθανε από έκρηξη στο εργαστήριό του, όταν πραγματοποιούσε δοκιμές στη τελευταία του δημιουργία, αυτή του κινητήρα που λειτουργούσε με υγρό οξυγόνο.

 

 

 

 

 

 

Sieur Ferminet, 1772





 

8. Sieur Ferminet - 1772

O Ferminet ήταν ένας από τους πρώτους που δημιούργησε στολή για υποβρύχιες καταδύσεις, που θα επέτρεπε στον δύτη να αναπνέει κάτω από το νερό με τη βοήθεια φιάλης οξυγόνου. Πραγματοποιώντας δοκιμές στην στολή ο ίδιος έχασε την ζωή του από πνιγμό, αφού ο χανισμός της στολής που απελευθερώνει το οξυγόνο δεν λειτούργησε.

 

 

 

 

 

 

 

 

7. Tim Samaras, 2013

Ο Tim Samaras ήταν ένας παθιασμένος μετεωρολόγος που συνήθιζε να «κυνηγά» τους ανεμοστρόβιλους και τους κεραυνούς, θέλοντας να εξελίξει την πρόβλεψη των καιρικών φαινομένων. Πέθανε όταν ένας ανεμοστρόβιλος παρέσυρε το αυτοκίνητό του, στο οποίο επέβαινε μαζί με τον γιο του και το εκτόξευσε περίπου 2.4 χιλιόμετρα μακριά.

 

 

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 01 Ιούνιος 2018 08:14 Περισσoτερα...
 

Τι γνωρίζουμε για τη δημιουργία του Κόσμου

E-mail Εκτύπωση PDF

Πώς δημιουργήθηκε ο Κόσμος; Πάντα οι άνθρωποι ζητούσαν να το μάθουν και οι απαντήσεις προέρχονταν από όλες τις πλευρές: από τη θρησκεία, την παράδοση, τη φιλοσοφία, το μυστικισμό και την επιστήμη.

 

Εισαγωγή

 

Πώς δημιουργήθηκε ο Κόσμος; Πάντα οι άνθρωποι ζητούσαν να το μάθουν και οι απαντήσεις προέρχονταν από όλες τις πλευρές: από τη θρησκεία, την παράδοση, τη φιλοσοφία, το μυστικισμό και την επιστήμη.

Παρόλο που αυτό δεν φαίνεται σαν πρόβλημα που επιδέχεται επιστημονική μέτρηση, έχει οδηγήσει τους επιστήμονες να δημιουργήσουν λύσεις με συναρπαστικές ιδέες και παρατηρήσεις: το Big Bang, την έννοια του πληθωρισμού, το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου αποτελείται από σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε, και πολλές άλλες ιδέες.

Φυσικά οι επιστήμονες δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν την οριστική αλήθεια. Αλλά μπορούμε να προσεγγίσουμε το θέμα από επιστημονική άποψη και να δούμε τι μπορούμε να ανακαλύψουμε. Πώς γίνεται αυτό; Κατ ?αρχάς, να κοιτάξουμε τα δεδομένα. Χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, έχουμε πολύ περισσότερες πληροφορίες από ό,τι είχαν οι άνθρωποι τα προηγούμενα χρόνια, στην ίδια ερώτηση. Τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε επιστημονικές μεθόδους και τεχνικές για την ανάλυση των δεδομένων, να τα οργανώσουμε με ένα συνεκτικό τρόπο και να προσπαθήσουμε να εξάγουμε μια απάντηση. Αυτή η διαδικασία και τα κύρια πορίσματά της περιγράφονται παρακάτω.

Η ιδέα της δημιουργίας προσλαμβάνει μια ιδιαίτερη και συγκεκριμένη έννοια στο επιστημονικό πλαίσιο, και δεν πρέπει να συγχέεται με την έννοια της "δημιουργίας εκ του μηδενός» που συναντάμε στη μεταφυσική ή σε μονοθεϊστικές θεολογίες. Στη στενή και πιο συχνή χρησιμοποιούμενη έννοια της, σημαίνει τις προδιαγραφές που πρέπει να υπήρχαν στο σύμπαν στον αρχικό χρόνο, μαζί με τους νόμους της φυσικής οι οποίοι έχουν εξελιχθεί από αυτή την αρχική κατάσταση μέχρι σήμερα.

Η αρχική κατάσταση μπορεί να είναι ή μπορεί να μην είναι κατά προσέγγιση κλασική ή κβαντική και οι νόμοι της εξέλιξης μπορεί να περιλαμβάνουν εξισώσεις της κβαντομηχανικής ή της κλασικής φυσικής.

Μερικές φορές ο προσδιορισμός της αρχικής κατάστασης είναι μόνο στατιστικός, που επιλέγεται από κάποιο σύνολο καταστάσεων με μία καθορισμένη πιθανότητα. Στην περίπτωση αυτή, η ιδέα μιας αρχικής κατάστασης αντικαθίσταται από ένα σύνολο πιθανών αρχικών καταστάσεων και η κατανομή πιθανοτήτων σε αυτόν. Ακόμα και όταν ο Stephen Hawking περιγράφει τη δημιουργία του Σύμπαντος από το "τίποτα" η διαδικασία περιλαμβάνει τον προσδιορισμό ορισμένων αρχικών συνθηκών για την κβαντική κυματοσυνάρτηση.

Έτσι, προκειμένου να συζητήσουμε για τη δημιουργία, χρειαζόμαστε να εξετάσουμε ποιές μπορεί να ήταν οι αρχικές συνθήκες. Έτσι, η επιστημονική έννοια της «Δημιουργίας» είναι στην πραγματικότητα μια μαθηματική περιγραφή με εξισώσεις και αρχικές συνθήκες μιας «φυσικής αρχής» ή μια «εμφάνιση από κάτι».

Το σύμπαν σήμερα

Επειδή θέλουμε να γνωρίζουμε αν το σύμπαν είχε μια αρχή και αν ναι, πώς ξεκίνησε το σύμπαν, θα βοηθούσε να κατασκευάσουμε μια εικόνα του πρώιμου σύμπαντος ? πώς θα ήταν στις πρώτες ? πρώτες στιγμές του; Το καταφέρνουμε εξετάζοντας το σύμπαν σήμερα. Γνωρίζουμε πολλά για τους νόμους της φύσης σήμερα, και έχουμε πολλές ενδείξεις ότι δεν έχουν αλλάξει στη διάρκεια της ζωής του σύμπαντος. Έτσι, μπορούμε να τους χρησιμοποιήσουμε για να κατασκευάσουμε μια εικόνα του πρώιμου σύμπαντος.

Μπορούμε να δούμε το σύμπαν σήμερα ? το περιεχόμενο, το μέγεθος καθώς και την ανάπτυξη του ? και να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια προέκταση προς τα πίσω. Ένας άλλος συμπληρωματικός τρόπος μάθησης σχετικά με την κατάσταση του σύμπαντος στις πρώτες στιγμές βασίζεται στη θεωρία σχετικότητας του Αϊνστάιν. Αυτή η θεωρία μας λέει ότι το φως που έρχεται έπρεπε να ταξιδέψει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι, το φως που παρατηρούμε σήμερα από απομακρυσμένες πηγές εκπέμφθηκε όταν το Σύμπαν ήταν πολύ νεότερο, κι έτσι προσφέρει πληροφορίες για μια στιγμή που πολύ καιρό πριν.

Όταν κοιτάξετε τον κόσμο σήμερα, τι θα βρείτε; Ξεκινάμε με το τι μπορούμε να δούμε. Αποδεικνύεται ότι δεν μπορούμε να δούμε πολλά! Πολύ μικρό μέρος του σύμπαντος είναι η ορατή ύλη, στην πραγματικότητα, περίπου πέντε τοις εκατό μόνο. Αυτή αποτελείται από αστέρια και αέρια (κυρίως υδρογόνου), όλα συνδέονται μεταξύ τους με τη βαρύτητα μέσα σε γαλαξίες. Οι γαλαξίες επίσης συνδέονται μεταξύ τους, οργανωμένοι σε ομάδες.

Κλίμακες μήκους στο Σύμπαν

  • Μια χρήσιμη μονάδα είναι η απόσταση παρσέκ, η οποία είναι η τυπική απόσταση μεταξύ των άστρων.
  • 1pc = 3,26 έτη φωτός ? περίπου 30 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.
  • τυπικό μέγεθος γαλαξία: 10 Kiloparsec, ή 30.000 έτη φωτός.
  • απόσταση μεταξύ των γαλαξιών: 500 Kpc, ή περίπου 1,5 εκατομμύρια έτη φωτός.
  • απόσταση από το πλησιέστερο γαλαξιακό σμήνος: 20 Mpc (εκατομμύρια παρσέκ)
  • μέγεθος του ορατού σύμπαντος: 10 Gpc (1 gigaparsec είναι ένα δισεκατομμύριο παρσέκ), περίπου 30 δισεκατομμύρια έτη φωτός.
  • Η πυκνότητα του είναι μόνο 1,4?10-29 gr/cm3

Τα αστέρια είναι σφαιρικά σώματα που αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο. Ένα αστέρι εκπέμπει φως, επειδή έχει ένα φυσικό πυρηνικό αντιδραστήρα μέσα του, που καίει με σταθερή ?καύση? το υδρογόνο. Υπάρχουν περίπου εκατό δισεκατομμύρια αστέρια σε έναν γαλαξία, και εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες στο ορατό σύμπαν ? που έχουν συνολικά 10.000.000.000.000.000.000.000 άστρα. Οι γαλαξίες περιστρέφονται με μια εκπληκτική ταχύτητα, μία πλήρη περιστροφή κάθε εκατό εκατομμύρια χρόνια.

Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολύ περισσότερα αστέρια από τους κόκκους της άμμου στις ακτές μας!

  • Το μέσο μέγεθος ενός κόκκου άμμου είναι 1 mm. έτσι υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο κόκκοι άμμου ανά τετραγωνικό μέτρο.
  • Σε ένα χιλιόμετρο θαλάσσιας ακτής υπάρχουν περίπου δέκα χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα ? δηλαδή περίπου 1013 κόκκους άμμου.
  • Η χώρα μας έχει εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα αιγιαλού ? 1017κόκκους της άμμου! Το νούμερο αυτό είναι επτά τάξεις μεγέθους (ένα εκατομμύριο φορές) μικρότερο από το ποσό των αστεριών στον ουρανό.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 30 Μάιος 2018 08:43 Περισσoτερα...
 


Σελίδα 8 από 145

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1963

Πραγματοποιείται η πρώτη πτήση γυναίκας σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΤVSpot Τεχνικού Μουσείου