Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Το «έξυπνο» μπαστούνι για τυφλούς

E-mail Εκτύπωση PDF

Στο πλαίσιο του 9ου Μαθητικού Συνεδρίου Πληροφορικής
25 - 28 Απριλίου 2017

Οργάνωση
Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας
Ίδρυμα Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας
Σωματείο Φίλοι του Ιδρύματος ΚΔΕΜΤ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ: Newsroom , CNN Greece - Κυριακή, 09 Απριλίου 2017

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ


Το «έξυπνο» μπαστούνι για τυφλούς (pics)


Ένα «έξυπνο» μπαστούνι για τυφλούς, το οποίο μέσω ενός αισθητήρα υπερήχων «αντιλαμβάνεται» τις αποστάσεις, εντοπίζει τα εμπόδια κατά την κίνηση και στέλνει ηχητικό μήνυμα στο κινητό του χρήστη για να μην πέσει πάνω τους κατασκεύασε ο μαθητής της δευτέρας τάξης του 1ου Γενικού Λυκείου Αλεξάνδρειας, Αθανάσιος Μπαμπαλής, με τη βοήθεια του καθηγητή του, εκπαιδευτικού πληροφορικής, Γιάννη Σιταρίδη. Αυτό έγινε στο πλαίσιο της συμμετοχής του σχολείου στο 9ο Μαθητικό Συνέδριο Πληροφορικής, που θα πραγματοποιηθεί από τις 25 Απριλίου μέχρι τις 28 Απριλίου στο Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας «Νόησις».

Το μπαστούνι διαθέτει επίσης έναν αισθητήρα RFID, ο οποίος ουσιαστικά χρησιμοποιεί την τεχνολογία που εφαρμόζεται στις πιστωτικές κάρτες για τις ανέπαφες συναλλαγές και την αναγνώρισή τους από απόσταση. Η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να είναι χρήσιμη σε ένα σενάριο που θα προέβλεπε την ενσωμάτωσή της στα ανάγλυφα ριγωτά πλακίδια που τοποθετούνται στον δρόμο ώστε να διευκολύνονται οι τυφλοί στο να ακολουθούν συγκεκριμένες διαδρομές. Με τον τρόπο αυτό το μπαστούνι θα μπορούσε να "διαβάσει" πληροφορίες από τα πλακίδια που προσεγγίζει και να κατευθύνει τον χρήση δεξιά ή αριστερά καθώς και να τον πληροφορεί για την απόσταση που έχει να διανύσει μέχρι κάποιο σημείο ενδιαφέροντος, όπως ένας σταθμός του μετρό ή μια διάβαση, διευκρινίζει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο κ. Σιταρίδης.

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 29 Απρίλιος 2017 12:59 Περισσoτερα...
 

Κλιματιστικές... στέγες

E-mail Εκτύπωση PDF

Βάρβογλης Χάρης

Έξυπνο υλικό σε μορφή μεμβράνης θα μπορεί να «τυλίγει» τα σπίτια μας, χαρίζοντάς τους φθηνό δροσισμό μέσα στο κατακαλόκαιρο

Κλιματιστικές... στέγες

Η δοκιμαστική κατασκευή του νέου υλικού σε ρολό δείχνει τις μεγάλες δυνατότητες βιομηχανικής παραγωγής

 

Τα καλοκαίρια στην Ελλάδα είναι σήμερα πολύ θερμότερα από ό,τι ήταν παλιότερα, και τα κλιματιστικά μηχανήματα έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας. Ωστόσο η άνεση που μας προσφέρουν δεν είναι χωρίς κάποιο αντίτιμο. Η ζέστη που εκπέμπουν έξω από τα σπίτια ανεβάζει τη θερμοκρασία της πόλης, η ενέργεια που καταναλίσκουν επιβαρύνει τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος και τα ζεστά μεσημέρια το δίκτυο της ΔΕΗ και των άλλων παραγωγών ενέργειας δοκιμάζεται έντονα από την υψηλή ζήτηση. Θα μπορούσαμε άραγε να αποφύγουμε, ή έστω να περιορίσουμε, την ανάγκη για κλιματισμό; Φαίνεται πως ναι, αν κρίνει κανείς από την πρόοδο που συντελείται στη λεγόμενη παθητική ψύξη των κτιρίων. Η τελευταία εξέλιξη σε αυτόν τον τομέα είναι η εφεύρεση - από μια ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στις ΗΠΑ - μιας μεμβράνης, που μπορεί να τοποθετηθεί στη στέγη ενός κτιρίου και να μειώσει την εσωτερική θερμοκρασία του σημαντικά.

Ένα σώμα που φωτίζεται από τον Ηλιο απορροφά ένα μέρος από την ενέργεια του ηλιακού φωτός και θερμαίνεται. Από την άλλη μεριά, επειδή είναι θερμό, ακτινοβολεί στα υπέρυθρα μήκη κύματος και ψύχεται. Στην κατάσταση ισορροπίας ακτινοβολεί στο υπέρυθρο τόση ενέργεια όση φωτεινή ενέργεια απορροφάει, έτσι ώστε η θερμοκρασία του να παραμένει σταθερή. Τα «τέλεια» υλικά, που μαθαίνουμε στη Φυσική του Πανεπιστημίου, ακτινοβολούν με την ίδια ευκολία με την οποία απορροφούν το φως: αν απορροφούν λίγο, εκπέμπουν λίγο, και αν απορροφούν πολύ, εκπέμπουν πολύ. Έτσι καταλήγουν πάντα στην ίδια θερμοκρασία ισορροπίας, ανεξάρτητα από τη φύση του υλικού. Όμως στη φύση τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Πολύ γνωστό παράδειγμα είναι το έδαφος της Γης, που περιβάλλεται από την ατμόσφαιρά της. Η ατμόσφαιρα είναι διαφανής, και επιτρέπει στο ηλιακό φως να περάσει ελεύθερα και να θερμάνει την επιφάνεια της Γης, όμως απορροφά την υπέρυθρη ακτινοβολία και εμποδίζει το έδαφος να εκπέμψει ελεύθερα αυτή την ακτινοβολία προς το Διάστημα. Αρα τελικά το έδαφος ακτινοβολεί λιγότερο από όσο απορροφά, και το αποτέλεσμα είναι η θέρμανση της επιφάνειας της Γης. Αυτή η ιδιότητα της ατμόσφαιρας οφείλεται βασικά στο διοξείδιο του άνθρακα που περιέχει: όσο περισσότερο από αυτό το αέριο παράγουν οι ανθρώπινες δραστηριότητες, τόσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία ισορροπίας της Γης, το γνωστό φαινόμενο του θερμοκηπίου. Αν καταφέρναμε να βρούμε ένα υλικό που να έχει τις αντίστροφες ιδιότητες από την ατμόσφαιρα, δηλαδή να απορροφά λίγο φως και να εκπέμπει πολλή υπέρυθρη ακτινοβολία, θα μπορούσαμε να πετύχουμε χαμηλότερες θερμοκρασίες ισορροπίας στα σπίτια μας και έτσι να μειώσουμε την εξάρτησή μας από τα κλιματιστικά μηχανήματα.

Περισσoτερα...
 

Ο Πυθαγόρας τα Μαθηματικά και η Φυσική

E-mail Εκτύπωση PDF



Written by Δ.Μ.

 

Οι Πυθαγόρειοι θεωρούσαν τα μαθηματικά απαραίτητο βήμα προς την αποκάλυψη των απλών φαινομένων, στην πορεία προς την ανακάλυψη της αξίας των πραγμάτων. Στις συμμετρίες και στα σχήματά της, η μαθηματική ανάλυση παρουσίαζε σημαντικές αλήθειες για την πραγματικότητα.

pythagorasl

Οι αριθμοί είναι, κατά κάποιον τρόπο, υπερβατικοί: το ένα συν ένα θα έκανε δύο, άσχετα από το αν θα υπήρχαμε εμείς ή όχι, ή ακόμη κι αν υπήρχε το Σύμπαν. Γι' αυτό, θεωρείται ότι όταν ο Πυθαγόρας ανακάλυψε το περίφημο θεώρημά του, του φάνηκε προφανές να αναζητήσει έναν βωμό και να θυσιάσει ένα βόδι. Είχε ανοίξει για την ανθρωπότητα ένα παράθυρο προς τον κόσμο των θεών. Είχε διακρίνει κάτι από το νόημα των πραγμάτων.

plato

Ο ίδιος ο Πλάτων έκανε πολλά για να διατηρήσει ζωντανή την άποψη του Πυθαγόρα ότι τα μαθηματικά βρίσκονται στη βάση όλων όσα γνωρίζουμε για το Σύμπαν. Σε μία από τις πλέον Πυθαγόρειες στιγμές του, στον διάλογο Τίμαιος, ο Πλάτων βεβαιώνει:

Το όραμα της ημέρας και της νύχτας και των μηνών και του κύκλου των ετών δημιούργησε την τέχνη των αριθμών. Μας έδωσε όχι μόνο την έννοια του χρόνου, αλλά και τα μέσα για να μελετήσουμε τη φύση του Σύμπαντος, από όπου αναδύθηκε κάθε φιλοσοφία σε κάθε πλευρά της.

Στην Πολιτεία του Πλάτωνος, τα μαθηματικά περιγράφονται ως η δύναμη που ζωογονεί ένα όργανο της ψυχής που αξίζει χίλια «κανονικά μάτια», επειδή αποτελεί έναν βαθύτερο τρόπο για να βλέπουμε την αλήθεια. Αποσαφηνίζει τα πράγματα. Ο αρχαίος μαθηματικός μπορεί να θεωρηθεί,αρχιτέκτων των αριθμών: χρησιμοποιώντας τα μαθηματικά! εργαλεία - ένα ορθογώνιο τρίγωνο κι έναν χάρακα - δημιούργησε κάτι πραγματικά όμορφο.

Αυτά τα επιχειρήματα παρείχαν ευφάνταστη και μακροχρόνια ώθηση στην επιστήμη. Ο αστρονόμος Γιοχάνες Κέπλερ αναφέρει τον Πυθαγόρα ως «παππού όλων των οπαδών του Κοπέρνικου». Ο Γαλιλαίος πίστευε ότι το Σύμπαν «είναι γραμμένο στη γλώσσα των μαθηματικών». Ο Μπέρτραντ Ράσελ έλεγε ότι «Τα μαθηματικά, αν ειδωθούν σωστά, διαθέτουν όχι μόνο την αλήθεια, αλλά και ύψιστη ομορφιά -? μία ομορφιά ψυχρή και αυστηρή, όπως αυτή της γλυπτικής».

Σήμερα, είμαστε όλοι οπαδοί του Κοπέρνικου. Όμως, είμαστε όλοι και Πυθαγόρειοι; Πιστεύουμε ακόμη ότι μπορούμε να βρούμε νόημα στα μαθηματικά - ακόμη και όσοι από εμάς συνειδητοποιήσαμε στο σχολείο ότι δεν είχαμε κλίση προς αυτά - και, κατ' αναλογίαν, να επεκταθεί σε άλλες πλευρές της ζωής;

Οι περισσότεροι σύγχρονοι μαθηματικοί, για παράδειγμα, όταν αποδεικνύουν ένα θεώρημα, πηγαίνουν στο μπαρ για να πιουν μία μπύρα, όχι στον ναό για να θυσιάσουν ένα βόδι. Κι όμως, το πυθαγόρειο όραμα για τα μαθηματικά δεν πέθανε ποτέ. Αν οι πωλήσεις των βιβλίων που απλοποιούν τα μαθηματικά έχουν κάποια σημασία, τότε η ομορφιά των μαθηματικών είναι ακόμη γοητευτική.

Ένας από τους συγγραφείς αυτών των βιβλίων, ο Βρετανός Marcus du Sautoy (1965), καθηγητής δημόσιας κατανόησης της επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αναφέρει: «Λαμβάνω τα πνευματικά μου σήματα από την αιωνιότητα αυτού του μαθηματικού κόσμου».

Τί εννοεί;

Eugene Wigner

Πρόκειται για ένα ερώτημα που οι περισσότεροι φυσικοί πρέπει να ψιθυρίζουν μεταξύ τους περιστασιακά. Τέθηκε από τον βραβευμένο με Νόμπελ φυσικό Eugene Wigner (1902-1995) το 1963, όταν έγραψε την πραγματεία με τον τίτλο «Η Παράλογη Αποτελεσματικότητα των Μαθηματικών στις Φυσικές Επιστήμες».

Αναρωτιόταν γιατί τα μαθηματικά έχουν αποτέλεσμα, όταν πρέπει να περιγράψουν τι συμβαίνει στον κόσμο. Αν το σκεφθείτε, είναι πράγματι εκπληκτικό το ότι τα πράσινα φύλλα ενός δένδρου αναπτύσσονται με κλασματικά σχήματα ή ότι η δύναμη της βαρύτητας, η οποία διατηρεί τους πλανήτες στη θέση τους, βρίσκεται σε σχέση αυστηρής αναλογίας με την απόσταση. Προσθέστε σ? αυτό και την κοινή αίσθηση των περισσοτέρων μαθηματικών ότι τα μαθηματικά δεν δημιουργούνται, ανακαλύπτονται.

Τα μαθηματικά μοιάζουν με την εξερεύνηση μιας άγνωστης χώρας, μιας χώρας που απλώνεται μπροστά σας για να τη χαρτογραφήσετε και να τη διασχίσετε. Ο Wigner γράφει: «Είναι? θαύμα το ότι παρά την απίστευτη περιπλοκότητα του κόσμου, μπορούν να ανακαλυφθούν συγκεκριμένες κανονικότητες στα γεγονότα». Στην πραγματεία του, αναρωτιέται τι μπορεί να σημαίνει αυτή η «παράλογη αποτελεσματικότητα».

Το συμπέρασμα είναι ότι χωρίς να κατανοούμε γιατί και πώς λειτουργούν τα μαθηματικά, οι Νεοπυθαγόρειοι μπορεί να δικαιολογούνται που συμπεραίνουν ότι οι ιδιότητες όπως η τάξη και η ομορφιά " οι ιδιότητες που σχετίζονται με τα μαθηματικά " είναι καταγεγραμμένες στη δομή του Σύμπαντος. Επιπλέον, εφ' όσον τα μαθηματικά τα ανακαλύπτουμε και δεν τα δημιουργούμε, τότε, ίσως, η ενασχόληση με τα μαθηματικά να αποτελεί την ανακάλυψη και αυτών των πραγμάτων.

Αυτά τα ζητήματα οδήγησαν ορισμένους πιστούς να ανατρέξουν στα μαθηματικά ως απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού - ή για να το πούμε με πιο σαφή τρόπο, να υποστηρίξουν ότι η δύναμη των μαθηματικών είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενες να βρεις σ' έναν κόσμο δημιουργημένο από μία εύτακτη και όμορφη θεότητα.

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 09 Απρίλιος 2017 15:33 Περισσoτερα...
 

ΤΙΜ Μπέρνερς Λι: Ο πατέρας του Ίντερνετ, ο εφευρέτης του World Wide Web

E-mail Εκτύπωση PDF

"Στις 12 Νοεμβρίου του 1990, ο επονομαζόμενος και «πατέρας» του Ίντερνετ Τιμ Μπέρνερς Λι ανακαλύπτει τον Παγκόσμιο Ευρύ Ιστό, γνωστότερο με τα αρχικά WWW, πάνω στον οποίο βασίζεται η λειτουργία του διαδικτύου".

 

Στον Τιμ Μπέρνερς Λη το «Νόμπελ της πληροφορικής»

 

Ο Τιμ Μπέρνερς Λι γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1955. Φοίτησε στο Queens College της Οξφόρδης. Εκεί κατασκεύασε τον πρώτο του υπολογιστή, με μόνα υλικά παλιά ηλεκτρονικά εξαρτήματα και ένα κολλητήρι.

Στο Πανεπιστήμιο, όπου σπούδασε Φυσική, συνελήφθη ως χάκερ με συνέπεια να αποκλειστεί από τη χρήση του πανεπιστημιακού υπολογιστή. Από την Οξφόρδη αποφοίτησε το 1976 και εργάστηκε σε επιχειρήσεις ως προγραμματιστής / σύμβουλος μέχρι το 1980, οπότε και μετακλήθηκε από το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων, ως Σύμβουλος Μηχανικός Προγραμματισμού. Εκεί επινόησε και το πρόγραμμα Enquire, τον πρόδρομο του Παγκόσμιου Ιστού, που τον βοηθούσε να παρακολουθεί τον τεράστιο αριθμό ερευνητών και προγραμμάτων (projects) του Ιδρύματος. Αυτό το πρόγραμμα ποτέ δε δόθηκε για χρήση στο κοινό.

Έφυγε από το CERN σε άλλες εργασίες, για να επιστρέψει εκεί το 1984 και να αναλάβει τα κατανεμημένα συστήματα μεταφοράς επιστημονικών δεδομένων και ελέγχου. Σύντομα βρέθηκε ξανά αντιμέτωπος με το παλιό πρόβλημα χειρισμού του τεράστιου όγκου ερευνητών και προγραμμάτων του Ιδρύματος συν το μάλλον ιδιότροπο σύστημα του CERN για τη διακίνηση επιστημονικών πληροφοριών ανάμεσα στα μέλη του. Άρχισε να οραματίζεται ένα παγκόσμιο σύστημα διακίνησης πληροφοριών, ταχύτερο και ολοσχερώς αποκεντρωμένο, ανεξάρτητο της πλατφόρμας του κάθε υπολογιστή, πολύγλωσσο και χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς και καθυστερήσεις. Υπέβαλε ένα υπόμνημα σχετικά με το σχέδιό του στη διοίκηση, αλλά, τότε, δεν πήρε καμία απάντηση. Περιμένοντας να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά προβλήματα της διοίκησης, άρχισε να εργάζεται πάνω στις λεπτομέρειες του συστήματος που είχε σκεφθεί.

Έτσι δημιούργησε το πρωτόκολλο http (hypertext transfer protocol), δηλαδή τη «γλώσσα» επικοινωνίας των υπολογιστών στο διαδίκτυο και, παράλληλα, επινόησε ένα τρόπο αναγνώρισης κάθε «εγγράφου», αποδίδοντάς του ένα μοναδικό παγκόσμιο αναγνωριστικό (Universal Resource Identifier), μαζί με ένα αναγνωριστικό διεύθυνσης. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνδυάστηκαν και σήμερα αποτελούν το URL Ενιαίο Χαρακτηριστικό Εντοπισμού (Uniform Resource Locator).

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 05 Απρίλιος 2017 08:14 Περισσoτερα...
 

Η εκδίκηση του Νεύτωνα

E-mail Εκτύπωση PDF

Έναν αιώνα μετά την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, ο καθηγητής Κ. Βαγενάς
τη μελετά προσεκτικά και... ξαναγυρίζει πίσω στον Νεύτωνα: η συνεκτική δύναμη των θεμελιωδών
συστατικών της ύλης δεν είναι η ισχυρή πυρηνική δύναμη αλλά η... βαρύτητα
!

 

Καφαντάρης Τάσος

 

Η εκδίκηση του Νεύτωνα

Η πορεία πτώσης του «μήλου του Νεύτωνα» οφειλόταν στη βαρύτητα.
Τι θα σημαίνει η ανακάλυψη ότι σε αυτήν οφειλόταν και... η ύπαρξή του;

Σαν να μην έφταναν οι τεράστιες ανατροπές που βιώνει ο κόσμος μας, μια απίστευτη ανατροπή πιθανολογείται και στο θεμέλιο του τεχνικού μας πολιτισμού, τη Φυσική. Ποια είναι αυτή; Οτι κακώς βαφτίσαμε ισχυρή δύναμη τη μυστήρια κόλλα που κρατά τα στοιχειώδη σωματίδια αγκαλιασμένα στον πυρήνα του ατόμου. Κακώς, γιατί ξοδέψαμε 60 χρόνια (και κολοσσιαία κονδύλια) αναζητώντας εις μάτην τις ιδιότητες ενός φαντάσματος και ξεμείναμε με ένα Καθιερωμένο Μοντέλο Φυσικής ανολοκλήρωτο.

Το τι ακριβώς «μετρήσαμε λάθος» είναι κάτι που μετράει εδώ και 10 χρόνια ένας Ελληνας, πρώην καθηγητής του ΜΙΤ και νυν του Πανεπιστημίου Πατρών και ακαδημαϊκός, ο Κώστας Βαγενάς. Επειτα από ένα βιβλίο και τέσσερις επιστημονικές δημοσιεύσεις, κατέληξε να μας πει ότι ο Νεύτων είχε δίκιο και ότι ο Αϊνστάιν επίσης το γνώριζε, αλλά εμείς... δεν τους διαβάσαμε προσεκτικά. Τώρα τη σκυτάλη παίρνει έτερος ακαδημαϊκός μας, ο καθηγητής του Κέιμπριτζ Θανάσης Φωκάς, για να κάνει την επαλήθευση με αντίστροφη πορεία: από τη Θεωρία της Σχετικότητας στο μοντέλο περιστρεφόμενων νετρίνων του Κ. Βαγενά. Αν «κλείσει ο κύκλος» με επιτυχία, θα πρέπει να ξαναγράψουμε τα βιβλία Φυσικής μας. Οι τέσσερις θεμελιώδεις δυνάμεις που χτίζουν το Σύμπαν θα μείνουν δύο: η βαρύτητα και ο ηλεκτρομαγνητισμός!

Μένουμε «καρφωμένοι» πάνω στη Γη εξαιτίας της βαρύτητας. Το γνωρίζουμε αυτό επιστημονικά από το 1687, οπόταν ο Νεύτωνας μάς έδωσε τον μαθηματικό τύπο υπολογισμού της δύναμης με την οποία το πεδίο βαρύτητας του πλανήτη μάς έλκει επάνω του.

Πέρασαν τρεις αιώνες πίστης στο ότι όλα ακολουθούσαν τον ίδιο νόμο του Νεύτωνα, είτε ήταν στη μεγακλίμακα του Σύμπαντος είτε στη νανοκλίμακα των όποιων συστατικών της ύλης. Ύστερα ήρθε η ρηξικέλευθη εικοσαετία των ετών 1905-1925, που έκανε τον Νεύτωνα «λίγο»: Πρώτα ο Αϊνστάιν (με τη Θεωρία της Ειδικής Σχετικότητας το 1905 και της Γενικής Σχετικότητας το 1915) μας αποκάλυψε τα μυστικά των φωτονίων και του χωροχρόνου και, στο ανάμεσα, ο Μπορ (το 1913) μας άνοιξε την πόρτα στον κόσμο των κβάντων. Κι από τότε και μετά παλεύουμε με ένα μοντέλο για τη φύση που όλο το μπαλώνουμε, χωρίς ακόμη να το κάνουμε πλήρες, ενιαίο και όμορφο - όπως ήταν κάποτε εκείνο του Νεύτωνα.

Το πιο πρόσφατο επίτευγμά μας στην αναζήτηση «μπαλώματος» ήταν αυτό που ανακοινώθηκε στις 21 Μαρτίου 2017: Ο μεγάλος αδρονιακός επιταχυντής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) ανακάλυψε πέντε νέα υποατομικά σωματίδια (βλ. www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=869019). «Η ανακάλυψη», έλεγε η ανακοίνωση, «ρίχνει περισσότερο φως σε μία από τις θεμελιώδεις δυνάμεις του Σύμπαντος, την ισχυρή πυρηνική δύναμη στο εσωτερικό των ατόμων». Σίγουρα ρίχνει περισσότερο φως, αλλά σε τι ακριβώς; Διότι, όπως γνωρίζετε όσοι έχετε διαβάσει περί CERN, αυτό που κάνουμε είναι «καταστροφική ανίχνευση». Δηλαδή, μια και αδυνατούμε να «δούμε» με το οποιοδήποτε μικροσκόπιο τι συμβαίνει στον νανόκοσμο της ύλης, προκαλούμε συγκρούσεις υποατομικών σωματιδίων και από τα απομεινάρια της σύγκρουσης μαντεύουμε τα κρυφά συστατικά της συνταγής. Αλλά για την ίδια τη δύναμη που συγκρατεί τα συστατικά αυτά πεισματικά ενωμένα - την ισχυρή πυρηνική δύναμη - δεν γνωρίζουμε ακόμη τίποτε που να μπορεί να περιγραφεί ολιστικά, με μια σαφή και πειραματικά αποδεδειγμένη εξίσωση.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 04 Απρίλιος 2017 23:13 Περισσoτερα...
 


Σελίδα 5 από 113

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1940

Επινοείται το σύστημα της έγχρωμης τηλεόρασης.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΡΤ Συνεδρίο

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.

SPOT Τεχνικού Μουσείου

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.