Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Νίκολα Τέσλα - Η ιδιοφυία που φώτισε τον κόσμο

E-mail Εκτύπωση PDF

Το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας ετοιμάζει την Έκθεση με τίτλο "Νίκολα Τέσλα - Ο άνθρωπος που εφηύρε το μέλλον", που προέρχεται από το Μουσείο "Νίκολα Τέσλα" του Βελιγραδίου. Η Έκθεση θα λειτουργήσει στα μέσα Οκτωβρίου 2017, στην αίθουσα περιοδικών Εκθέσεων του ΝΟΗΣΙΣ και θα διαρκέσει ένα εξάμηνο.

Η Έκθεση Tesla περιλαμβάνει πλήθος εκθεμάτων από τις επινοήσεις και τις κατασκευές του Tesla, μεταξύ των οποίων και τα πηνία Tesla, με τους εντυπωσιακούς σπινθήρες (εκκενώσεις) , τα  οποία επιδείχθηκαν ήδη στις 22/9, στο Αστροπάρτι. Στο επόμενο χρονικό διάστημα θα έχουμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε, στο πλαίσιο της Έκθεσης,  θέματα από το μεγάλο έργο του Tesla

ΙΕΠ

Αποτέλεσμα εικόνας για τΕΣΛΑ

 

Τα πρώτα χρόνια

Ο Νίκολα Τέσλα γεννήθηκε στο Σμίλιαν, στην περιοχή Λίκα της σημερινής Κροατίας το 1856. Ο πατέρας του Milutin και η μητέρα του Djuka ήταν Σέρβοι. Ο πατέρας του Τέσλα ήταν ορθόδοξος ιερέας, ταλαντούχος ποιητής και συγγραφέας. Η μητέρα του ήταν μια πολυτάλαντη γυναίκα, η οποία δημιουργούσε συσκευές για να την βοηθήσουν με τις δουλειές του σπιτιού και της φάρμας. Ο Τέσλα αποδίδει το σύνολο των εφευρετικών του ενστίκτων στην μητέρα του.

Ο Τέσλα ξεκίνησε την εκπαίδευση του στο σπίτι και στη συνέχεια παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Carlstadt της Κροατίας, αριστεύοντας στις σπουδές του. Από νεαρή ηλικία μπορούσε να εκτελέσει πράξεις ολοκληρωτικού λογισμού στο μυαλό του. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου είδε ένα χαρακτικό των καταρρακτών του Νιαγάρα σε ένα κομμάτι χάλυβα. Στη φαντασία του, εμφανίστηκε ένας τεράστιος νερόμυλος που γύριζε από τον ισχυρό καταρράκτη. Είπε σε έναν θείο του, ότι μια μέρα θα πήγαινε στην Αμερική για να συλλέξει ενέργεια με αυτόν τον τρόπο. Παρά την πρόωρη δημιουργικότητα του, ο Τέσλα μέχρι τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής του, δεν θεωρούσε τον εαυτό του εφευρέτη. Παθιασμένος με τα μαθηματικά και τις επιστήμες, ήθελε να γίνει μηχανικός αλλά ο πατέρας του επέμενε να γίνει ιερέας. Στην ηλικία των 17, προσβλήθηκε από τον ιό της χολέρας. Ο πατέρας του τότε του υποσχέθηκε ότι εάν επιζούσε, θα του επέτρεπε να σπουδάσει στη φημισμένη πολυτεχνική σχολή στο Gratz, προκειμένου να γίνει το όνειρο του πραγματικότητα.

Στην πολυτεχνική σχολή, ο Τέσλα ξεκίνησε τις σπουδές του στη μηχανολογία και στην ηλεκτρολογία. Μία μέρα, ένας καθηγητής φυσικής έδειξε στην τάξη του Τέσλα ένα δυναμό Gramme, το οποίο με την χρήση συνεχούς ρεύματος μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως κινητήρας, αλλά και ως γεννήτρια. Η συσκευή έκανε πολύ θόρυβο και έβγαζε παντού μπλε σπίθες. Βλέποντας το για μια στιγμή, ο Τέσλα πρότεινε πως θα μπορούσε να κατασκευαστεί μια γεννήτρια, χωρίς συλλέκτες και χωρίς τόσο μεγάλη απώλεια ενέργειας. Ο καθηγητής του, τον χλεύασε λέγοντας του ότι θα ήταν σαν να χτίζεις μια μηχανή αέναης κίνησης. Για τα επόμενα χρόνια, η πρόκληση αυτή θα γινόταν εμμονή για τον Τέσλα, ο οποίος ενστικτωδώς γνώριζε ότι η λύση ήταν η χρήση εναλλασσόμενου αντί συνεχούς ρεύματος.

Στην ηλικία των 24, όταν ο Τέσλα ζούσε στη Βουδαπέστη και εργαζόταν για το κεντρικό τηλεφωνικό κέντρο, βρήκε την απάντηση.
«Ένα απόγευμα, το οποίο είναι πανταχού παρών στη μνήμη μου, απολάμβανα τη βόλτα με έναν φίλο στο πάρκο και απάγγελνα ποίηση. Σε εκείνη την ηλικία είχα αποστηθίσει ολόκληρα βιβλία. Ένα από αυτά ήταν ο Φάουστ του Γκαίτε. Ο ήλιος καθώς έδυε μου θύμισε ένα λαμπρό απόσπασμα:
The glow retreats, done is the day of toil;

It yonder hastes, new fields of life exploring;
Ah, that no wing can lift me from the soil
Upon its track to follow, follow soaring!
Καθώς είπα αυτές τις λέξεις, η ιδέα μου ήρθε σαν αστραπή και ξαφνικά, μέσα σε μια στιγμή, μου αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Σχεδίασα με ένα ραβδί πάνω στην άμμο το διάγραμμα το οποίο θα παρουσίαζα έξι χρόνια αργότερα, στην ομιλία μου ενώπιον του Αμερικάνικου Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών.»
Αυτή ήταν η εφεύρεση του επαγωγικού κινητήρα, μια τεχνολογική πρόοδος που σύντομα θα άλλαζε τον κόσμο.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 28 Σεπτέμβριος 2017 12:39 Περισσoτερα...
 

Η Ανακάλυψη του Μηδέν και Γιατί Έχει Σημασία

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης

Σήμερα μας φαίνεται δεδομένο και αυταπόδεικτο, αλλά η ύπαρξη του «μηδέν» διέφευγε της σύλληψης μαθηματικών και φιλοσόφων επί αιώνες. Δεν είναι ξεκάθαρο πότε ανακαλύφθηκε ούτε από ποιον, εν μέρει επειδή η χρήση του έχει υποστεί αλλαγές με τον καιρό, αλλά και επειδή εμφανίστηκε σε πολλά μέρη του κόσμου, είτε σαν ανεξάρτητη ανακάλυψη είτε μεταπηδώντας από πολιτισμό σε πολιτισμό. Θεωρείται από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις της ανθρώπινης σκέψης, και χωρίς αυτό, τα μαθηματικά θα είχαν κολλήσει κάπου στο 600 μ.Χ., με την άλγεβρα να αδυνατεί να βρει τρόπο να επεκταθεί σε πραγματικά αφαιρετικές ιδέες που θα επέτρεπαν και τη χρήση των αρνητικών αριθμών, η χρησιμότητά των οποίων δεν είχε επισημανθεί στην αρχαιότητα.

Ενώ οι μαθηματικοί άρχισαν να σκέφτονται την έννοια του μηδενός κατά το 3.000 π.Χ. (και να την απορρίπτουν), δεν ήταν πριν το 200-300 π.Χ. που οι Βαβυλώνιοι χρησιμοποίησαν ένα σύμβολο που εξελίχτηκε σε αυτό που ξέρουμε σήμερα σαν «μηδέν». Οι Βαβυλώνιοι άλλαξαν τη μορφή του συμβόλου αρκετές φορές, από δύο παράλληλες γραμμές μέχρι τα εξής:

 

0

Την εποχή που τα μαθηματικά ήταν μόνο μια μέθοδος για να μετράμε φυσικά αντικείμενα και να λύνουμε προβλήματα της άμεσης εμπειρίας μας, δεν είχε παρουσιαστεί η ανάγκη ύπαρξης τέτοιου συμβόλου. Για να πει κάποιος ότι έχει «0 καμήλες», θα έλεγε απλά «δεν έχω καμήλες». Υπάρχει ένα μεγάλο λογικό άλμα από το «5 καμήλες» στο «5 πράγματα» και στο πιο αφαιρετικό «5». Η χρήση του μηδενός επέτρεψε το να σκεφτόμαστε για τα μαθηματικά σαν κάτι αφαιρετικό, παρά μόνο σαν μια μέθοδος μέτρησης αντικειμένων.

Πρώτη γνωστή απεικόνιση του μηδέν σαν δείκτης (δύο παράλληλες γραμμές), στην πόλη-κράτος Σουμέρ της Μεσοποταμίας, πριν 5.000 χρόνια.   Εικόνα: Πρώτη γνωστή απεικόνιση του μηδέν σαν δείκτης (δύο παράλληλες γραμμές), στην πόλη-κράτος Σουμέρ της Μεσοποταμίας, πριν 5.000 χρόνια.

Αργότερα, κάπου μεταξύ του 400 και 1200 μ.Χ. αναπτύχθηκε η έννοια του «μηδέν», και έγινε αποδεκτό ότι αυτό σημαίνει έναν αριθμό. Αν ακόμα σας φαίνεται παράξενη η καθυστερημένη αποδοχή του «μηδέν» ως αριθμού, αναλογιστείτε ότι για πολύ καιρό ούτε το «ένα» δε θεωρούνταν αριθμός, διότι επικρατούσε η άποψη ότι ένας αριθμός πραγμάτων πρέπει να σημαίνει πολλά πράγματα μαζί. Η βασική ιδέα στην προκειμένη περίπτωση ήταν η επινόηση ενός αριθμού για το «τίποτε». Η σημαντική ιδέα ήταν η έννοια ενός νέου είδους αριθμού, ο οποίος θα αντιπροσώπευε τη συγκεκριμένη ιδέα του «τίποτε».

Αρχικά, το μηδέν χρησιμοποιήθηκε περίπου σαν σημείο στίξης, σαν δείκτης, σαν ένα μέσο για να λυθεί το πρόβλημα γραφής ενός πολυψήφιου αριθμού. Χωρίς το μηδέν, ο αριθμός 2046 θα γραφόταν 246, αλλά το ίδιο και ο αριθμός 2460. Μόνο από τα συμφραζόμενα θα μπορούσε κανείς να καταλάβει για ποιον αριθμό ακριβώς μιλάμε. Αυτό μάλλον δεν είναι τόσο παράξενο όσο φαίνεται. Όταν σήμερα κάποιος μας απαντάει «Δυόμιση» στην ερώτηση «Πόσο κοστίζει ένα παγωτό;» καταλαβαίνουμε «2,5 ευρώ», ενώ η ίδια απάντηση στην ερώτηση «Τι ώρα είναι;» σημαίνει κάτι τελείως διαφορετικό. Τα συμφραζόμενα κάνουν όλη τη διαφορά. Εδώ δηλαδή το μηδέν δεν χρησιμοποιείται ακριβώς σαν αριθμός, αλλά σαν ένα σημάδι που μας δείχνει τι σημαίνει αυτό που αποτυπώνουμε στο χαρτί. Πιο συγκεκριμένα, ο αριθμός 2046 δηλώνει ότι έχουμε 2 χιλιάδες, 0 κατοστάδες, 4 δεκάδες και 6 μονάδες.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 22 Σεπτέμβριος 2017 23:02 Περισσoτερα...
 

Αριστείδης Βούλγαρης, ένας εραστής του βιολιού που κατάφερε να εντυπωσιάσει τη NASA

E-mail Εκτύπωση PDF

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ήταν η μόνη χώρα που απήλαυσε την ολική έκλειψη ηλίου στις 21 Αυγούστου. Στην Ελλάδα, εδώ και χρόνια, μια ομάδα αστρονόμων και ερασιτεχνών αστρονόμων είναι κυνηγός εκλείψεων ανά τον κόσμο. Ένα χόμπι ακριβό αλλά πολύ ενδιαφέρον και γοητευτικό.

Η ομάδα επισκέφθηκε τις ΗΠΑ την περίοδο της έκλειψης και οι εμπειρίες της είναι συγκλονιστικές.

Στην ομάδα αυτή ανήκει και ο Αριστείδης Βούλγαρης. Παίζει βιολί στη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης. Αυτή είναι η εργασία του. Αλλά το πάθος του, παράλληλα με τη μουσική, είναι η αστρονομία.

Στην αρχή παρατηρούσε τον ουρανό με τα τηλεσκόπια που αγόραζε. Αργότερα κατασκεύαζε ο ίδιος τα τηλεσκόπια που χρησιμοποιούσε. Και εδώ και αρκετό καιρό έχει κατασκευάσει και έναν φασματογράφο τον οποίο του ζήτησε η NASA και τον συμπεριέλαβε στα όργανα τα οποία «πέταξαν» με το αεροπλάνο της την ώρα της έκλειψης. Μια εξαιρετική τιμή και μέρα για τον Αριστείδη Βούλγαρη. Αλλά και για την Ελλάδα. Το εντυπωσιακό είναι ότι η NASA του ζήτησε να κατασκευάσει και άλλα όργανα. Όλα αυτά μας τα εξηγεί ο Αριστείδης Βούλγαρης στη συνέντευξη που ακολουθεί. Διαβάστε την. Θα χαθείτε μαζί του στον γοητευτικό κόσμο του διαστήματος.


η εικόνα προφίλ του Aristeidis Voulgaris


Βιολί ή τηλεσκόπιο;

Δεν μπορώ να τα διαχωρίσω... κουρδίζω το βιολί μου, αλλά «κουρδίζω» (βαθμονομώ) και τα οπτικά συστήματα που κατασκευάζω...

Πώς δεν ακολουθήσατε επαγγελματικά το δρόμο της αστρονομίας;
Ταυτόχρονα με τις πανελλαδικές εξετάσεις έδινα εξετάσεις για την Ανωτέρα τάξη του βιολιού στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, έχοντας δασκάλα τη Μαρία Δρούγου. Τότε έπρεπε να διαλέξω προς τα πού θα ρίξω το βάρος...

Πώς τέτοιο πάθος για την αστρονομία;
Μάλλον ταυτόχρονα με την «ευαισθησία» στον ήχο, έχω και «ευαισθησία» στην εικόνα. Αυτό εκφράστηκε ως κατασκευή αστρονομικών οργάνων, για να «δω» καλύτερα...

Από πότε αρχίσατε;

Είχα ένα αρκετά καλό τηλεσκόπιο από το 1990. Δεν τολμούσα βέβαια να το πειράξω. Το 2000 βρέθηκε στα χέρια μου ένα εντελώς κατεστραμμένο ίδιο τηλεσκόπιο, το οποίο και επισκεύασα επιτυχώς... Σταδιακά άρχισα να σχεδιάζω και να κατασκευάζω διάφορα εξαρτήματα για τα τηλεσκόπιά μου. Το 2007 αγόρασα τον πρώτο μου τόρνο και φρέζα και από τότε σχεδιάζω και κατασκευάζω ο ίδιος τα εξαρτήματα που χρειάζομαι, στο δικό μου μηχανουργείο.

 

Οι δύο φασματογράφοι «Icarus», μικρής και μεγάλης διασποράς, εδραζόμενοι σε ισημερινή στήριξη

Ποιες οι σπουδές σας;

Σπούδασα βιολί στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, το οποίο τελείωσα με άριστα παμψηφεί. Εργάζομαι ως μουσικός-βιολιστής στη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Ποια τα σημαντικότερα αστρονομικά γεγονότα που παρακολουθήσατε;

Κυρίως οι ολικές εκλείψεις Ηλίου. Συμμετείχα ως μέλος διεθνών ερευνητικών αποστολών μαζί με τον καθηγητή Ιωάννη Σειραδάκη, ο οποίος ανέλαβε και το ρόλο του μέντορά μου. Έχω παρατηρήσει έως τώρα οκτώ ολικές εκλείψεις Ηλίου, από το Νησί του Πάσχα μέχρι το νησί Σβάλμπαρντ, 1.330 χιλιόμετρα πριν από τον Βόρειο Πόλο, και από το Γκαμπόν της Αφρικής μέχρι την Αυστραλία. Μια ολική έκλειψη Ηλίου είναι ένα μοναδικό γεγονός, πολύ ιδιαίτερο για τον κάθε άνθρωπο που την βλέπει. Από την Αρχαιότητα μέχρι και σήμερα δεν έχει αλλάξει η επίδραση μιας ολικής έκλειψης Ηλίου επάνω στον άνθρωπο...

Ακόμα και ο μηχανισμός των Αντικυθήρων κατασκευάστηκε περίπου το 120 π.Χ.
για να προβλέπει τις εκλείψεις, και όχι μόνο αυτές...

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 02 Οκτώβριος 2017 11:22 Περισσoτερα...
 

«Αποχαιρετώντας τον Cassini»

E-mail Εκτύπωση PDF

«Αποχαιρετώντας τον Cassini» είναι ο τίτλος σχετικής ταινίας

«Αποχαιρετώντας τον Cassini» είναι ο τίτλος της ταινίας που προβλήθηκε
ταυτόχρονα στο Αστεροσκοπείο Αθηνών και στο «Νόησις» στη Θεσσαλονίκη

 

Συντάκτης: Στελίνα Μαργαριτίδου

 

Με μια ταινία που δημιούργησε ο Θεοφάνης Ματσόπουλος και προβλήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου στο Πλανητάριο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και ταυτόχρονα στο Κέντρο Διάδοσης Επιστημών «Νόησις» στη Θεσσαλονίκη, αποχαιρετά η Ελλάδα τον δορυφόρο «Cassini».

Ένα ταξίδι στο Διάστημα, με ερευνητική συμμετοχή Ελλήνων επιστημόνων, που φτάνει στο τέλος του, αφού ο δορυφόρος θα προσκρούσει στις 15 Σεπτεμβρίου 2017 στον Κρόνο μένοντας πια από καύσιμα.

Γι' αυτό το grand finale μιας μεγάλης πορείας στον ουρανό μιλούν Έλληνες επιστήμονες που εργάστηκαν για τον Cassini.....


Η ομάδα του Cassini

Η ομάδα του Cassini

Το όργανο απεικόνισης της μαγνητόσφαιρας

Επικεφαλής επιστήμονας σε ένα από τα 12 όργανα του Cassini και συγκεκριμένα στο ΜΙΜΙ, το όργανο απεικόνισης της μαγνητόσφαιρας. Οπως εξηγεί ο κ. Κριμιζής, «το όργανο κατασκευάστηκε στο εργαστήριο του Johns Hopkins University, στο οποίο υπηρετώ τα τελευταία 49 χρόνια και χρημάτισα για 13 χρόνια (1991-2004) διευθυντής της Διοίκησης Διαστημικών προγραμμάτων. Τα τελευταία χρόνια στο Γραφείο Διαστημικής Ερευνας και Τεχνολογίας της Ακαδημίας Αθηνών [στην οποία εκλέχθηκε τακτικό μέλος το 2004 ο Σταμάτης Κριμιζής], έχουν δημοσιευθεί περισσότερες από 62 εργασίες και σ' αυτόν τον αριθμό δεν περιλαμβάνονται αυτές του Ηλία Ρούσσου που είναι ερευνητής στο Ινστιτούτο Max Planck και οι δικές μου».

Μεταδίδοντας από το Propulation Laboratory της Καλιφόρνιας

«Από το 2014 βρίσκομαι στο Jet Propulsion Laboratory της Καλιφόρνιας, το οποίο είναι κέντρο διαχείρισης της αποστολής Cassini και εργάζομαι με τον Dr. Charles Elachi, κύριο ερευνητή του ραντάρ και απερχόμενο διευθυντή του δορυφόρου», λέει η Ανεζίνα Σολωμονίδου που είναι πλανητικός γεωλόγος.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 22 Σεπτέμβριος 2017 22:56 Περισσoτερα...
 

Απεικόνιση του ουρανού κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας από την αποστολή Γαία

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Η Γαία, μια αποστολή της ESA για την καταγραφή των δισεκατομμυρίων αστεριών του Γαλαξία μας, ανιχνεύει αστέρια και μετρά τις ιδιότητές τους για να δημιουργήσει τον πιο ακριβή 3D χάρτη του Γαλαξία. Μέσω της ακριβής μέτρησης των κινήσεων του κάθε αστέρα, οι αστρονόμοι θα μπορούν να γυρίσουν πίσω στο χρόνο για να κατανοήσουν την ιστορία του Γαλαξία μας, την εξέλιξή του και το πεπρωμένο του.

Καθώς η Γαία καταγράφει αστέρια, μόνο τα δεδομένα που περιλαμβάνουν το αντικείμενο του ενδιαφέροντος μεταδίδονται στους επίγειους αισθητήρες. Ωστόσο, στις πιο πυκνές περιοχές του ουρανού υπάρχουν περισσότερα αστέρια, το ένα κοντά στο άλλο, από αυτά που μπορεί να καταγράψει το σύστημα ανίχνευσης και επεξεργασίας της Γαία, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια λιγότερο ολοκληρωμένη απογραφή σε αυτές τις πολυπληθείς περιοχές.

Για να αμβλυνθεί το πρόβλημα αυτό, πραγματοποιείται μια επιστημονική επιλογή των περιοχών υψηλής πυκνότητας για να καλυφθούν με έναν ειδικό τρόπο απεικόνισης, όπως παρουσιάζεται εδώ. Αυτά τα είδη των παρατηρήσεων εκτελούνται συστηματικά κάθε φορά που η Γαία σαρώνει αυτές τις περιοχές.

Η εικόνα που ελήφθη στις 7 Φεβρουαρίου 2017 καλύπτει μέρος του Sagittarius I Window (Sgr-I) που βρίσκεται μόλις δύο μοίρες κάτω από το Γαλαξιακό Κέντρο. Το Sgr-I έχει σχετικά χαμηλή ποσότητα διαστρικής σκόνης κατά μήκος της οπτικής γωνίας από τη Γη, δίνοντας ένα «παράθυρο» στα αστέρια κοντά στο Γαλαξιακό Κέντρο.

Η αστρική πυκνότητα εδώ είναι 4,6 εκατομμύρια αστέρια ανά τετραγωνική μοίρα, ένα πραγματικά απίστευτο νούμερο. Η εικόνα καλύπτει περίπου 0,6 τετραγωνικές μοίρες, καθιστώντας πραγματικότητα ότι υπάρχουν περίπου 2,8 εκατομμύρια αστέρια που καταγράφονται σε αυτή την ακολουθία εικόνων.

Περισσoτερα...
 


Σελίδα 4 από 118

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1929

Ο Φίσερ αναγνωρίζει τη δομή της αίμης (της ουσίας, που δίνει στο αίμα το χρώμα του).

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΡΤ Συνεδρίο

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.

SPOT Τεχνικού Μουσείου

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.