Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

ΔΕΘ - Helexpo: Συνεχίζει με CERN και εργαστήρια για παιδιά και νέους από την κοινότητα προγραμματιστών της Google

E-mail Εκτύπωση PDF

ΕΩΣ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014


Στα παιδιά και στους νέους ρίχνει τώρα τους "προβολείς" η ΔΕΘ-Helexpo και συνδυάζει την ψυχαγωγία με την επιστήμη και την τεχνολογία. Η δράση "μεταφέρεται" στο περίπτερο 14, όπου μέχρι τις 21 Οκτωβρίου, οι επισκέπτες θα μπορούν να δουν την έκθεση του CERN και εκτός από τα... "άδυτα" του σύμπαντος, θα διεισδύσουν στο μέλλον της τεχνολογίας μαζί με την Κοινότητα των προγραμματιστών της Google (GDG Thess).

"Μετά την τεράστια επιτυχία της φετινής διοργάνωσης, συνεχίζουμε με δράσεις για μικρούς αλλά και μεγάλους, τοποθετώντας την τεχνολογία ψηλά. Ανταποδίδουμε την αγάπη του κόσμου και για το λόγο αυτό η τιμή εισόδου στη διαδραστική έκθεση του CERN ορίστηκε μόνο στο 1 ευρώ" σημείωσε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΘ-Helexpo Κυριάκος Ποζρικίδης.

Τι θα συμβεί στο περίπτερο 14; "Για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, γονείς και δάσκαλοι μπορούν να φέρουν τα παιδιά και τους μαθητές τους για να διδαχθούν βασικές αρχές του προγραμματισμού και να αγαπήσουν την τεχνολογία. Να μάθουν να την χρησιμοποιούν προς όφελός τους"επεσήμανε ο ιδρυτής του GDG Thess Παναγιώτης Τζίνης.

To "Playground Extended", όπως υπογράμμισε, θα έχει ακόμη πολλές δράσεις που αφορούν την touchless (μη απτική) τεχνολογία, όπως είναι το leap motion, αλλά και την απτική τεχνολογία, όπως τα cube codes.

Ειδικά για την εβδομάδα από 11 έως 17 Οκτωβρίου, που έχει οριστεί ως Ευρωπαϊκή εβδομάδα κώδικα, θα πραγματοποιούνται εργαστήρια, πρωί και απόγευμα, στα οποία θα μπορούν να συμμετάσχουν σχολεία, αλλά και μεμονωμένα άτομα.

Στόχος αυτής της ξεχωριστής εβδομάδας είναι να εξοικειωθούν εκατομμύρια παιδιά με τον προγραμματισμό, πραγματοποιώντας, για παράδειγμα, εργαστήρια επίδειξης, αναπτύσσοντας εργαλεία εκμάθησης και συμβάλλοντας στην εκπαίδευση δασκάλων.

Παράλληλα, όσοι θέλουν να ταξιδέψουν στα μυστικά του σύμπαντος, να μάθουν για την προέλευσή του, τα βασικά συστατικά της ύλης, αλλά και για τα πειράματα στον Μεγάλο Επιταχυντή Συγκρουόμενων Δεσμών Αδρονίων, μπορούν να επισκέπτονται την έκθεση του CERN τις εξής ώρες: για τις καθημερινές από τις 9:00 έως τις 20:00 και τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες από τις 11:00 έως τις 21:00.

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 20 Σεπτέμβριος 2014 11:34
 

Τα «Νόμπελ του τρελού επιστήμονα»: Δείτε τα πειράματα, τις έρευνες και τις ανακαλύψεις που βραβεύθηκαν

E-mail Εκτύπωση PDF
ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΣΤΕΙΕΣ Η ΓΕΛΟΙΕΣ, ΤΡΕΛΕΣ Η ΑΠΛΩΣ ΑΧΡΗΣΤΕΣ

Μια ακόμη χρονιά, 24η στη σειρά, απονεμήθηκαν φέτος τα Βραβεία Ig, τα λεγόμενα και «Νόμπελ του τρελού επιστήμονα», τα οποία βραβεύουν επιστήμονες για ανακαλύψεις αστείες ή γελοίες, εξεζητημένες και τρελές ή απλώς άχρηστες.


Η τελετή, που διοργανώθηκε από το επιστημονικό χιουμοριστικό περιοδικό "Annals of Improbable Research" (Χρονικά της Απίθανης Έρευνας) έγινε, όπως πάντα, στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ των ΗΠΑ και αποτέλεσε μια πρόγευση για τα κανονικά Νόμπελ που έπονται εντός του Οκτωβρίου.

Όπως δήλωσαν οι διοργανωτές, τα βραβεία Ig, που ξεκίνησαν ως μια σοβαρή παρωδία με σύνθημα «πρώτα γελάς και μετά σκέφτεσαι», εξελίσσονται σταδιακά σε όλο και πιο δημοφιλή, καθώς όλο και περισσότεροι επιστήμονες στον κόσμο κάνουν πια έρευνες έχοντας «στο μάτι» το συγκεκριμένο βραβείο (αφού δεν έχουν και πολλές ελπίδες για το κανονικό Νόμπελ).

Όπως είπε ο εκδότης του "Annals of Improbable Research" Μαρκ 'Αμπραχαμς, περίπου 9.000 υποψηφιότητες κατατίθενται κάθε χρόνο κυρίως από τρίτους στην επιτροπή επιλογής, από τις οποίες το 10% έως 20% αφορούν αυτο-προτάσεις των ίδιων των ερευνητών, αλλά αυτές οι τελευταίες σπάνια κερδίζουν κάποια διάκριση. «Αυτό συμβαίνει, επειδή συνήθως προσπαθούν να είναι μόνο αστείοι, ενώ εκείνοι που νικάνε, μάλλον δεν ξεκινούν με αυτό το σκεπτικό, αλλά συνειδητοποιούν αργότερα ότι τελικά η έρευνά τους έχει και μια αστεία διάσταση», πρόσθεσε.

Ανάμεσα στους φετινούς νικητές ξεχωρίζει η βράβευση (με το βραβείο φυσικής) μιας ιαπωνικής επιστημονικής ομάδας, υπό τον Κιγιόσι Μαμπούτσι του Πανεπιστημίου Κιτασάτο, που εξήγησε γιατί γλιστράμε όταν πατάμε μια μπανανόφλουδα, ενώ δεν συμβαίνει κάτι ανάλογο με τη φλούδα του μήλου ή του πορτοκαλιού. Για όσους ενδιαφέρονται, έχει να κάνει με τη διαφορά τριβής μεταξύ των διαφορετικών φρούτων.

Πειράματα (με ανθρώπους που συνεχώς γλίστραγαν στο πάτωμα...) έδειξαν ότι, αν πατήσει μπανανόφλουδα, το πόδι θα γλιστρήσει αν η κάθετός του σχηματίζει γωνία με το πάτωμα μεγαλύτερη από 3,8 μοίρες. Επιπλέον, διαπίστωσαν ότι η φλούδα του μήλου έχει τριβή 60% μεγαλύτερη από τη μπανανόφλουδα, γι' αυτό γλιστράει πολύ λιγότερο.

Περισσoτερα...
 

Στην Μαριάμ Μιρζαχανί το Μετάλλιο Φιλντς

E-mail Εκτύπωση PDF

Ιρανή γίνεται η πρώτη γυναίκα που παίρνει το ύψιστο βραβείο Μαθηματικών


H Mαριάμ Μιραζχανί είναι μία από τους τέσσερις νεαρούς μαθηματικούς που πήραν το φετινό μετάλλιο Φιλντς (φωτ. από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ)

Σεούλ

Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ των ΗΠΑ Μαριάμ Μιρζαχανί έγινε η πρώτη γυναίκα που παίρνει το Μετάλλιο Φιλντς, το ένα από τα δύο ύψιστα βραβεία Μαθηματικών.

Το μετάλλιο Φιλντς δίνεται σε νέους μαθηματικούς (κατά παράδοση μέχρι την ηλικία των 40 ετών) από τη Διεθνή Μαθηματική Ένωση (IMU). Όπως και το Βραβείο Άμπελ (που δεν έχει περιορισμό ηλικίας και δίνεται από τη νορβηγική κυβέρνηση) θεωρείται το ισοδύναμο του Νόμπελ για τα μαθηματικά.

Η έρευνα της Μιρζαχανί επικεντρώνεται στα μη γραμμικά δυναμικά συστήματα. Το έργο της έχει συμβάλει στην κατανόηση της συμμετρίας των καμπυλωτών επιφανειών και υπερβολικών αντικειμένων.

«Είναι μια μεγάλη τιμή. Θα είμαι ευτυχής εάν ενθαρρύνει νέες γυναίκες επιστήμονες και μαθηματικούς» είπε η Μιρζακχανί σε δηλώσεις της που φιλοξενούνται στην ιστοσελίδα του πανεπιστημίου του Στάνφορντ.

«Είμαι βέβαιη ότι θα υπάρξουν πολλές περισσότερες γυναίκες που θα κατακτήσουν αυτό το βραβείο τα επόμενα χρόνια», συμπλήρωσε. Η 37χρονη Μαριάμ Μιρζακχανί γεννήθηκε στην Τεχεράνη και έζησε εκεί μέχρι που ξεκίνησε το διδακτορικό της στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό, Associated Press

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 02 Σεπτέμβριος 2014 08:10
 

Αριθμολογία και αριθμοφοβία

E-mail Εκτύπωση PDF

Θα περίμενε κανείς ότι η ενασχόληση με τους αριθμούς οδηγεί σε ορθολογική σκέψη. Φαίνεται όμως ότι ακόμη και επιστήμονες χάνουν το μέτρο όταν η αγάπη για τους αριθμούς γίνεται πάθος και αποκτά μεταφυσικές διαστάσεις

Καθηγητής Χάρης Βάρβογλης

 

Η βασική χρήση των αριθμών από την προϊστορική εποχή ήταν η μεταφορά ποσοτικών πληροφοριών στον προφορικό και αργότερα στον γραπτό λόγο. Κατά την ελληνική αρχαιότητα ο Πυθαγόρας είχε «αναβαθμίσει» τη σημασία των αριθμών λέγοντας «πάντα κατ' αριθμόν γίγνονται» (όλα γίνονται σύμφωνα με τους αριθμούς). Στη σύγχρονη εποχή οι ιδέες του Πυθαγόρα έχουν επεκταθεί προς δύο κατευθύνσεις. Από τη μια μεριά μεγάλοι επιστήμονες προσπάθησαν μέσω των αριθμών να ανακαλύψουν νόμους της φύσης, ενώ από την άλλη πάρα πολλοί θεωρούν ότι οι αριθμοί επηρεάζουν την καθημερινή ζωή μας. Και οι δύο αυτές κατευθύνσεις χαρακτηρίζονται με τον όρο αριθμολογία, παρότι έχουν εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Η πρώτη προσπαθεί να συνδέσει τους αριθμούς με το υπόβαθρο της Φυσικής ενώ η δεύτερη με τη μαντεία και τις προλήψεις.

Επιστημονική αριθμολογία χαρακτηρίζουμε την αναζήτηση φυσικών (κυρίως) θεωριών όχι με βάση πειράματα ή αξιώματα με φιλοσοφικό ενδιαφέρον αλλά με βάση φαινομενολογικές παρατηρήσεις ομοιοτήτων αριθμών. Τέτοιου είδους θεωρίες ανέπτυξαν τρεις μεγάλοι επιστήμονες, κατά χρονολογική σειρά ο μαθηματικός Χέρμαν Βάιλ (Hermann Weyl), ο θεωρητικός φυσικός Πολ Ντιράκ (Paul Dirac) και ο αστρονόμος Αρθουρ Εντινγκτον (Arthur Eddington). Οι δύο πρώτοι παρατήρησαν ότι η ηλεκτροστατική δύναμη είναι 1040 (δηλαδή, το δέκα ακολουθούμενο από 39 μηδενικά) φορές ισχυρότερη της βαρυτικής και ότι η λεγόμενη «ακτίνα του Σύμπαντος» είναι 1040 φορές μεγαλύτερη από την ακτίνα του ηλεκτρονίου. Ο Ντιράκ υπέθεσε ότι αυτή η ισότητα δεν είναι συμπτωματική και με βάση αυτήν ανέπτυξε το 1937 μια κοσμολογική θεωρία σύμφωνα με την οποία η «σταθερά» G της νευτώνειας θεωρίας της βαρύτητας δεν είναι σταθερή αλλά μειώνεται με τον χρόνο, ενώ η μάζα του Σύμπαντος αυξάνεται με τον χρόνο. Σήμερα η θεωρία αυτή έχει εγκαταλειφθεί. Την ίδια εποχή ο Εντινγκτον είχε προσπαθήσει να ερμηνεύσει αριθμολογικά την τιμή της λεγόμενης «σταθεράς λεπτής υφής» την οποία είχε εισαγάγει το 1919 ο Αρνολντ Ζόμερφελντ για να ερμηνεύσει τα αποτελέσματα πειραμάτων φασματοσκοπίας. Ο Εντινγκτον υποστήριξε ότι για «λόγους αισθητικής» η σταθερά αυτή θα έπρεπε να ισούται ακριβώς με 1/136 και ξεκινώντας από αυτή την υπόθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αριθμός των ηλεκτρονίων του Σύμπαντος είναι ακριβώς 136x2256 = 1,57x1079. Σήμερα, που γνωρίζουμε ότι η σταθερά λεπτής υφής δεν ισούται με το αντίστροφο κάποιου ακεραίου, η θεωρία αυτή δεν θεωρείται σοβαρή, ο δε αριθμός των ηλεκτρονίων του ορατού Σύμπαντος υπολογίζεται ότι είναι δέκα φορές μεγαλύτερος από όσο υπολόγιζε ο Εντινγκτον. Γενικότερα θα έλεγε κανείς πως η επιστημονική αριθμολογία δεν θεωρείται σήμερα ότι έχει κάποια επιστημονική βάση.

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 01 Σεπτέμβριος 2014 19:48 Περισσoτερα...
 

Στην αρχή ήταν η Μεγάλη Έκρηξη - ή μήπως όχι;

E-mail Εκτύπωση PDF

Μια νέα θεωρία κάνει στην άκρη τη Μεγάλη Έκρηξη και θέλει το Σύμπαν αέναο. Η ιδέα έρχεται να τραντάξει τα θεμέλια της κοσμολογίας, προτείνοντας μια λύση που ξεπερνά με μαγικό τρόπο όλες τις αυθαιρεσίες της σύγχρονης Φυσικής


Καθηγητής Χάρης Βάρβογλης



Η κρατούσα θεωρία για τη δημιουργία του Σύμπαντος είναι αυτή της Μεγάλης Έκρηξης που λίγο-πολύ όλοι έχουμε ακούσει. Το Σύμπαν, ως χώρος και χρόνος μαζί και με το περιεχόμενό του, εμφανίστηκε ξαφνικά πριν από περίπου 14 δισεκατομμύρια χρόνια. Η ιδέα αυτή αντιμετωπίζεται συνήθως με δυσπιστία από τον μέσο αναγνώστη επειδή φαίνεται εντελώς παράλογη - και όχι χωρίς λόγο, αφού το ίδιο «άβολα» νιώθουν γι' αυτήν και οι ειδικοί επιστήμονες. Ο λόγος είναι ότι, πέρα από τις όποιες φιλοσοφικές αντιρρήσεις που σχετίζονται με την εμφάνιση του χώρου και του χρόνου από το τίποτα, υπάρχουν και μερικές «τεχνικές» λεπτομέρειες που δεν έχουν απαντηθεί ικανοποιητικά ως σήμερα. Μερικές από αυτές είναι προφανείς και σε έναν μη ειδικό, για παράδειγμα το πώς και το γιατί δημιουργήθηκε η Μεγάλη Έκρηξη. Άλλες προκύπτουν από αστρονομικές παρατηρήσεις που δείχνουν ότι το Σύμπαν έχει μερικές απροσδόκητες ιδιότητες, όπως π.χ. η ομογένεια, η ισοτροπία και η επιταχυνόμενη διαστολή, που εξηγούνται μόνο με την επίκληση άγνωστων στην καθημερινή Φυσική δυνάμεων. Πρόσφατα μια διεθνής ομάδα κοσμολόγων πρότεινε μια θεωρία για το Σύμπαν που παρακάμπτει όλες αυτές τις δυσκολίες και η οποία απέσπασε εύφημη μνεία τα δύο τελευταία χρόνια στην ετήσια αξιολόγηση δημοσιεύσεων κοσμολογικού περιεχομένου. Πέρα από το όποιο επιστημονικό ενδιαφέρον της, η θεωρία είναι άξια προσοχής επειδή της διεθνούς ομάδας κοσμολόγων ηγείται ένας Έλληνας.


Το μυστήριο του κοσμικού πληθωρισμού

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 υπήρχαν δύο αντιμαχόμενες θεωρίες για τη δημιουργία του Σύμπαντος: η θεωρία της Σταθερής Κατάστασης, που πρέσβευε ότι το Σύμπαν υπήρχε από πάντα, και η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, που πρέσβευε ότι το Σύμπαν είχε δημιουργηθεί κάποια στιγμή στο παρελθόν. Η παρατήρηση το 1965 της μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου, η οποία προβλέπεται από τη Μεγάλη Έκρηξη αλλά όχι από τη Σταθερή Κατάσταση, έγειρε την πλάστιγγα υπέρ της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης. Μεταγενέστερες παρατηρήσεις όμως φανέρωσαν ιδιότητες του Σύμπαντος που δεν μπορούσε να εξηγήσει η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης στο πλαίσιο της γνωστής Φυσικής. Έτσι ανέκυψε η ανάγκη εισαγωγής νέων θεωριών, για τις οποίες δεν υπήρχε κανενός είδους πειραματική επιβεβαίωση ή έστω ένδειξη. Για παράδειγμα, η αξιοσημείωτη ομογένεια του Σύμπαντος σε μεγάλες κλίμακες, δηλαδή το γεγονός ότι το Σύμπαν φαίνεται από όλα τα σημεία του το ίδιο, και η αξιοσημείωτη ισοτροπία του, δηλαδή το γεγονός ότι το Σύμπαν φαίνεται το ίδιο προς όλες τις κατευθύνσεις, οδήγησαν στην εισαγωγή της θεωρίας του πληθωριστικού Σύμπαντος. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, μόλις 10-35 δευτερόλεπτα μετά τη Μεγάλη Εκρηξη (δηλαδή, ένα δισεκατομμυριοστό του τρισεκατομμυριοστού του τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου) το Σύμπαν άρχισε να διαστέλλεται επιταχυνόμενο εξαιτίας μια δύναμης πέρα από τις τέσσερις γνωστές δυνάμεις της φύσης στις οποίες βασίζεται η Φυσική που διδάσκουμε.


Σήμερα δεν είναι πλήρως κατανοητό ούτε γιατί ξεκίνησε αυτή η επιταχυνόμενη διαστολή ούτε πότε και πώς σταμάτησε. Είναι όμως σίγουρο ότι διήρκεσε ένα μικρό κλάσμα του δευτερολέπτου κατά τη διάρκεια του οποίου το μέγεθος του Σύμπαντος αυξήθηκε κατά 1025 (δηλαδή, δέκα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων) φορές. Η ασύλληπτα γρήγορη και ισχυρή διαστολή εξάλειψε όλες τις πιθανές ανομοιογένειες και ανισοτροπίες έτσι ώστε το Σύμπαν να παρουσιάζει την εικόνα της ομογένειας και ισοτροπίας που παρατηρούμε σήμερα. Αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει τρόπος να ερμηνευθεί ικανοποιητικά ούτε ο χρόνος έναρξης και διάρκειας του φαινομένου ούτε και η έντασή του, πέρα φυσικά από την αιτία που το προκάλεσε, που είναι και αυτή ένα μυστήριο.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 15 Ιούλιος 2014 13:10 Περισσoτερα...
 


Σελίδα 1 από 64

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1911

Επινοείατι ο αυτόματος εκκινητήρας (μίζα) με το γύρισμα ενός κλειδιού.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης