Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Καφέ της Επιστήμης 12.12.2016

E-mail Εκτύπωση PDF

cafe-epist-delta-axiou

 

Με τη συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης, του Βρετανικού Συμβουλίου και του ΝΟΗΣΙΣ συνεχίζεται για δωδέκατη συνεχή χρονιά η πραγματοποίηση των «Καφέ της Επιστήμης», που όπως πάντα, σας προσκαλούν να απολαύσετε τον καφέ σας και να συζητήσετε με τους ειδικούς επιστημονικά ζητήματα που σας ενδιαφέρουν.

Η επιστημονική παρακολούθηση των οικοτόπων, των φυτών και των ζώων που συναντάμε στις Προστατευόμενες Περιοχές (και όχι μόνο) είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που μας επιτρέπει να προσεγγίσουμε τη βιοποικιλότητα στο παρόν, με όρους αξιοπιστίας και επιστημονικής «ασφάλειας» και να σχεδιάσουμε τη διατήρηση, την αποκατάσταση ή την αναβάθμιση της στο μέλλον, με γνώμονα την αειφορία.

Μαζί με την εισηγήτρια Δρ. Λυδία Αλβανού, υπεύθυνη παρακολούθησης της βιοποικιλότητας στο Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα, θα περιηγηθούμε σε παράκτιους υγροτόπους, αμμοθίνες, ποτάμια και λιμνοθάλασσες για να παρακολουθήσουμε τη φύση και να αναζητήσουμε ένα διαφορετικό δρόμο επιστροφής μας σε αυτήν.

Η παρουσίαση καθώς και η συζήτηση που θα ακολουθήσει, θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016, στις 18.30, στο Γαλλικό Ινστιτούτο (Λεωφόρος Στρατού 2Α, τηλ.: 2310 821 231).

Είσοδος ελεύθερη.

Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε βιολογία στο Α.Π.Θ., συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Aberdeen (Scotland, U.K.) και επέστρεψε στο Α.Π.Θ. για την εκπόνηση της διδακτορικής της διατριβής στη θαλάσσια βιολογία. Δίδαξε επί σειρά ετών στο Α.Τ.Ε.Ι.Θ. και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Έχει ασχοληθεί με την οργάνωση και αξιολόγηση περιβαλλοντικής πληροφορίας και δεδομένων, το συντονισμό ευρωπαϊκών επιστημονικών προγραμμάτων και τη σύνταξη περιβαλλοντικών μελετών και επιστημονικών εκθέσεων. Τα τελευταία 5 χρόνια της επαγγελματικής της ζωής συντονίζει τις δράσεις παρακολούθησης της βιοποικιλότητας στο Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα.

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 05 Δεκέμβριος 2016 23:58
 

Υπερυπολογιστής

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Υπερυπολογιστής ονομάζεται ένας υπολογιστής που διαφέρει αισθητά απ' τους υπολογιστές που χρησιμοποιούνται από απλούς χρήστες όσον αφορά στον αριθμό των υπολογισμών κινητής υποδιαστολής που μπορεί να εκτελέσει ανά δευτερόλεπτο. Οι υπερυπολογιστές αποτελούνται συνήθως από εκατοντάδες ή και χιλιάδες επεξεργαστές και χρησιμοποιούνται σε μεγάλα εργαστήρια, μεταξύ άλλων για πολύ απαιτητικές προσομοιώσεις (π.χ. της συμπεριφοράς των αστεριών ενός γαλαξία ή της ατμόσφαιρας σε πλανητική κλίμακα). Η ικανότητα υπολογισμών μετριέται συνήθως με τον όρο Flops (FLoating-point Operations Per Second, υπολογισμοί κινητής υποδιαστολής ανά δευτερόλεπτο). Η υπολογιστική ικανότητα των σημερινών υπερυπολογιστών έχει ξεπεράσει το 1 PetaFlop.


Ο υπερυπολογιστής CDC 6600; ο ταχύτερος υπολογιστής της περιόδου 1964-1969. 10 MFLOPS

Ο όρος υπερυπολογισμός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την εφημερίδα New York World το 1920 σε αναφορά της σε ειδικής κατασκευής ηλεκτρομηχανικές συσκευές αυτοματοποιημένης πινακοποίησης που κατασκεύαζε η IBM για τοπανεπιστήμιο Κολούμπια.

Οι πραγματικοί υπερυπολογιστές έκαναν την εμφάνιση τους την δεκαετία του 1960 με βασικό σχεδιαστή τον Σέυμουρ Κρέι (Seymour Cray) που εργαζόταν στην Control Data Corporation (CDC). Κατά τη δεκαετία του 1970 ο Κρέι δημιούργησε τη δική του εταιρεία, την Cray Research, η οποία επικράτησε στον χώρο των υπερυπολογιστών, με δικές του δημιουργίες, για πέντε χρόνια (19851990). Στην δεκαετία του 1980 μεγάλος αριθμός μικρότερων εταιρειών μπήκαν σε αυτό τον τομέα παράλληλα με την δημιουργία του μικροϋπολογιστή μια δεκαετία νωρίτερα. Πολλές από αυτές τις εταιρείες έκλεισαν στα μέσα τις δεκαετίας του 1990 εξαιτίας αυτού που αποκαλούμε σήμερα κραχ αγοράς υπερυπολογιστών. Επί του παρόντος οι υπερυπολογιστές κατασκευάζονται από μεγάλες παραδοσιακές εταιρείες υπολογιστών, όπως η ΙΒΜ και HP που εξαγόρασαν τις μικρότερες. Οι υπερυπολογιστές είναι συνήθως ειδικές και μοναδικές μεγάλες κατασκευές. Η Cray Research εξακολουθεί να κατασκευάζει υπερυπολογιστές. Στους καινούριους υπερυπολογιστές Cray, όπως και στον Roadrunner της IBM χρησιμοποιούνται, οι επεξεργαστές Opteron της εταιρείας AMD.


Ο υπερυπολογιστής Cray-2; ο ταχύτερος υπολογιστής της περιόδου 1985-1989.

Το Πολυτεχνείο της Βιρτζίνια χρησιμοποίησε το 2003 για πρώτη φορά υπολογιστές της Apple για να κατασκευάσει τον υπερυπολογιστή του. Δημιούργησε ένα δίκτυο με 1100 Power Mac G5 (διπλού επεξεργαστή), το οποίο έγινε γνωστό με το ψευδώνυμο Big Mac[1]. Αυτά τα μοντέλα της σειράς προσωπικών υπολογιστών Power Macintosh, με τον επεξεργαστήPowerPC G5 της IBM, ήταν μακράν ταχύτεροι και πιο αξιόπιστοι από τους επεξεργαστές της Intel ή της AMD για PCαρχιτεκτονικής x86. Το εγχείρημα κόστισε 5,2 εκατομμύρια δολάρια και έγινε ο τρίτος γρηγορότερος υπερυπολογιστής (17,6 TeraFlops) ανάμεσα σε πολύ ακριβότερους. Κύριο εμπόδιο στην επέκτασή του ήταν η μεγάλη θερμότητα που παραγόταν από το σύνολο των μονάδων γι' αυτό και αργότερα οι G5 αντικαταστάθηκαν με λιγότερο ενεργοβόρους εξυπηρετητές της Apple[2]. H επιτυχία του Bic Mac έστρεψε το ενδιαφέρον της Apple προς την αγορά των διακομιστών και πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα στην κατασκευή φθηνών και αποδοτικών υπερυπολογιστών.


 

Ο υπερυπολογιστής "Columbia" της NASA

Οι υπερυπολογιστές, αν και πολλές φορές ταχύτεροι από τους οικιακούς υπολογιστές, δεν εκτελούν ταυτόχρονα πολλά προγράμματα. Είναι κατασκευασμένοι για να εκτελούν συνήθως μία εργασία με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα. Αυτή είναι και η βασική τους διαφορά απέναντι στους μεγάλους ή κεντρικούς υπολογιστές (mainframes)

 

 

ΠΗΓΗ: https://el.wikipedia.org/

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 06 Δεκέμβριος 2016 00:00 Περισσoτερα...
 

Ελευθέριος Γουλιελμάκης - Αττοηλεκτρονική

E-mail Εκτύπωση PDF

goulielmakis

Ο Ελευθέριος Γουλιελμάκης, ερευνητής στο Μαξ Πλανκ, δημιούργησε και μέτρησε το ταχύτερο ηλεκτρικό ρεύμα στο εσωτερικό ενός στερεού υλικού

 


Written by Δ.Μ.

 

Ο Έλληνας φυσικός της διασποράς, ο δρ Ελευθέριος Γουλιελμάκης του Ινστιτούτου Κβαντικής Οπτικής Μαξ Πλανκ στη Γερμανία, δημιούργησε και μέτρησε το ταχύτερο ηλεκτρικό ρεύμα στο εσωτερικό ενός στερεού υλικού. Χρησιμοποιώντας υπερταχείς παλμούς λέιζερ, η ομάδα Αττοηλεκτρονικής του Γουλιελμάκη, επιτάχυνε τα ηλεκτρόνια του ρεύματος, ώστε να κάνουν οκτώ εκατομμύρια δισεκατομμυρίων ταλαντώσεις ανά δευτερόλεπτο, πραγματοποιώντας έτσι ένα νέο ρεκόρ στη συχνότητα του ηλεκτρικού ρεύματος στο εσωτερικό στερεών υλικών.

  • Η Αττοφυσική εστιάζει στην παρατήρηση μικροσκοπικών φαινομένων που συμβαίνουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες, όπως, για παράδειγμα, η κίνηση των ηλεκτρονίων μέσα στα άτομα, στα μόρια και στα υλικά. Για να καταλάβετε πόσο μεγάλες είναι οι ταχύτητες αυτές, ένα ηλεκτρόνιο χρειάζεται μόνο 150 δισεκατομμυριοστά του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου για να γυρίσει γύρω από τον πυρήνα του ατόμου ή, αλλιώς, 150 αττοδεπτερόλεπτα.
  • Για να φωτογραφήσουμε ηλεκτρόνια σε κίνηση, στην Αττοφυσική αναπτύσσουμε φωτογραφικές συσκευές, στις οποίες το γνωστό μας φλας αντικαθίσταται από φλας ακτίνων λέιζερ, πράγμα που δίνει στους επιστήμονες τη δυνατότητα να βιντεοσκοπήσουν τον μικρόκοσμο σε πραγματικό χρόνο.Η Αττοηλεκτρονική αναφέρεται στη δυνατότητα όχι μόνο να παρατηρήσουμε, αλλά και να ελέγξουμε τα ηλεκτρόνια στην φυσική τους κλίμακα κίνησης και μπορέσουμε έτσι να αναπτύξουμε νέες εφαρμογές στην ηλεκτρονική επιστήμη.
  • Το πεδίο αυτό ξεκίνησε από μερικά εργαστήρια/πανεπιστήμια στην Ευρώπη, αλλά τώρα έχει εξαπλωθεί σημαντικά, αριθμώντας αρκετές δεκάδες εργαστήρια ανά τον κόσμο. Στην Ελλάδα υπάρχει έρευνα σε αυτό το πεδίο ιδίως στο ΙΤΕ από την ομάδα του καθηγητή Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης Δημήτρη Χαραλαμπίδη, με σημαντική συνεισφορά στην ανάπτυξή του ήδη από την εποχή των πρώτων βημάτων, πριν από περίπου 15 χρόνια.

Η απόδοση των σύγχρονων ηλεκτρονικών συσκευών, όπως οι υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα, εξαρτάται από την ταχύτητα του ηλεκτρικού ρεύματος στο εσωτερικό των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2016 21:54 Περισσoτερα...
 

Αρχιτεκτονική πέρα από τη Γη

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Η ιστορία του σχεδιασμού και της κατασκευής του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού από έναν από τους αρχιτέκτονες που συμμετείχαν σε αυτήν

 

Φαφούτη Λαλίνα

 

Αρχιτεκτονική πέρα από τη Γη

Άποψη της Γης από το τμήμα Cupola (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: NASA)

 

Πολλά έχουν γραφτεί για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) και τους αστροναύτες του, για τα επιστημονικά πειράματα που διεξάγονται σε αυτόν και τις αποστολές που γίνονται ως εκεί. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι εξάπτει το ενδιαφέρον των επιστημόνων και όσων γοητεύονται από το Διάστημα και τα διαστημικά ταξίδια, ως τώρα ελάχιστοι έχουν σκεφτεί να τον «εξετάσουν» από την αρχιτεκτονική του σκοπιά. Αυτό το κενό έρχεται να συμπληρώσει ένα βιβλίο, το «International Space Station, Architecture beyond Earth» (Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, Αρχιτεκτονική πέρα από τη Γη), που θα κυκλοφορήσει την 1η Μαρτίου στη Βρετανία. Ο συγγραφέας του, Ντέιβιντ Νίξον, έχει να πει πολλά από «πρώτο χέρι», αφού είναι ένας από τους ελάχιστους αρχιτέκτονες που έχουν κληθεί να συμμετάσχουν στον σχεδιασμό του ISS, το «θαύμα της σύγχρονης μηχανικής» όπως ο ίδιος τον αποκαλεί.

Κατοικήσιμος δορυφόρος

Ο ISS είναι ένας διαστημικός σταθμός - ή κατοικήσιμος δορυφόρος - ο οποίος σχεδιάστηκε εξαρχής ως «δομοστοιχειωτή κατασκευή». Αποτελεί δηλαδή μια αρθρωτή κατασκευή η οποία έχει σχεδιαστεί για να συμπληρώνεται, σε βάθος χρόνου και ανάλογα με τις ανάγκες, από αυτοτελείς μονάδες. Με τον τρόπο αυτόν οι αρμόδιοι για τον σχεδιασμό του έκριναν ότι θα μπορούσε να εξυπηρετήσει καλύτερα τον σκοπό του, να χρησιμεύσει δηλαδή ως ένα ερευνητικό εργαστήριο σε συνθήκες μικροβαρύτητας και διαστημικού περιβάλλοντος. Οι αστροναύτες που διαμένουν σε αυτόν διεξάγουν σε μόνιμη βάση πειράματα - βιολογίας, φυσικής, αστρονομίας, μετεωρολογίας κ.ά. - ενώ εκεί δοκιμάζονται επίσης διάφορα συστήματα και εξοπλισμοί που αναπτύσσουν οι διαστημικές υπηρεσίες για τις μελλοντικές διαστημικές αποστολές τους. Τα περισσότερα δηλαδή τμήματά του αποτελούν εργαστήρια τα οποία σχεδιάζονται και εξοπλίζονται με βάση το πρόγραμμα των πειραμάτων που θα πρέπει να φιλοξενήσουν.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 24 Νοέμβριος 2016 00:12 Περισσoτερα...
 

Οι πιο ωραίες φωτογραφίες του πλανήτη Δήμητρα

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Newsroom , CNN Greece

Οι πιο ωραίες φωτογραφίες του πλανήτη Δήμητρα

Πηγή: NASA / Η Δήμητρα φωτογραφημένη από το σκάφος Dawn

Το σκάφος Dawn φωτογραφίζει τον πλανήτη Δήμητρα. Και τραβά, ίσως τις καλύτερες φωτογραφίες του «νάνου πλανήτη», όπως ονομάζεται η Δήμητρα, μέχρι σήμερα! Το σκάφος Dawn, δηλαδή «Αυγή», ανήκει στη Διαστημική Υπηρεσία της NASA. Ο πλανήτης Δήμητρα, βρίσκεται στη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη-Δία.

CrMz7GBUkAEMMHy

Το σκάφος Dawn φωτογράφησε και τον κρατήρα Occator, πρόκειται για τον Σβαρνιστή,όπως είναι το όνομα του αγροτικού θεού των Ρωμαίων. Ο πλανήτης έχει πλάτος 92 χιλιομέτρων και βάθος τεσσάρων χιλιομέτρων στο κέντρο φαίνεται μια περιοχή εντόνως φωτεινή, η οποία έχει προβληματίσει τους επιστήμονες για την προέλευσή της.

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 20 Νοέμβριος 2016 21:27 Περισσoτερα...
 


Σελίδα 1 από 99

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1938

Εφευρίσκεται η τεχνική της ξηρογραφίας, που οδήγησε στη σύγχρονη τεχνική των φωτοαντιγράφων.

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

SPOT Συνεδρίου

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.

SPOT Τεχνικού Μουσείου

This page require Adobe Flash 9.0 (or higher) plug in.