Φίλοι του Τ.Μ.Θ.

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Πόσο κοντά είμαστε στην πυρηνική σύντηξη

E-mail Εκτύπωση PDF


Τετάρτη, 06 Νοεμβρίου 2019

 

Οι προοπτικές για την επίτευξη της (βιώσιμης) παραγωγής ενέργειας μέσω πυρηνικής σύντηξης έχουν βελτιωθεί σημαντικά, σύμφωνα με ειδικούς του χώρου, αναφέρει το BBC.

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου πρόσφατα ανακοίνωσε επένδυση ύψους 200 εκατομμυρίων λιρών για την παροχή ενέργειας από αντιδραστήρα σύντηξης ως το 2040. Παράλληλα, εταιρείες και κυβερνήσεις είπαν στο βρετανικό δίκτυο πως σκοπεύουν να έχουν μοντέλα επίδειξης έτοιμα μέσα σε διάστημα πέντε ετών- ωστόσο ειδικοί εκτιμούν πως υπάρχουν ακόμα σημαντικά εμπόδια.

Καθώς τα κόστη της ηλιακής και της αιολικής ενέργειας μειώνονται, δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν πως οι συγκεκριμένες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι πιο οικονομικές και «εύκολες» οδοί για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας σε σχέση με μια τεχνολογία που δεν έχει δοκιμαστεί ακόμα, όπως η σύντηξη.

Η τεχνολογία πυρηνικής σύντηξης είναι στην ουσία η απόπειρα αναπαραγωγής των διαδικασιών που συμβαίνουν στον ήλιο και στα άλλα άστρα. Διαφέρει σημαντικά από την πυρηνική σχάση, η οποία έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα δαπανηρή, ενώ παράγει μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών αποβλήτων και προκαλεί ανησυχία για την εξάπλωση των πυρηνικών όπλων.

Κάθε δευτερόλεπτο, εκατομμύρια τόνοι ατόμων υδρογόνου συγκρούονται υπό συνθήκες τεράστιας πίεσης και θερμοκρασίας στον ήλιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διάσπαση των δεσμών τους, και την ένωση (σύντηξή τους) για τη δημιουργία ηλίου. Η ηλιακή σύντηξη παράγει τεράστιες ποσότητες θερμότητας και φωτός.

Επί σειρά δεκαετιών, επιστήμονες προσπαθούν να αναπαράγουν αυτή τη διαδικασία στη Γη, ή να «φτιάξουν έναν ήλιο μέσα σε ένα κουτί», όπως έχει ειπωθεί. Η βασική ιδέα είναι η θέρμανση ενός είδους αερίου υδρογόνου σε πάρα πολύ υψηλό επίπεδο θερμοκρασίας, μέχρι να δημιουργήσει πλάσμα, το οποίο ελέγχεται με ισχυρούς μαγνήτες μέχρι να υπάρξει σύντηξη των ατόμων και να απελευθερωθεί ενέργεια.

Η μέθοδος αυτή μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή ενέργειας με χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα, που παράγει πολύ λιγότερα απόβλητα και δεν συνεπάγεται τον κίνδυνο εκρήξεων. Για να γίνει πραγματικότητα, χώρες έχουν ενώσει τις προσπάθειές τους σε ένα μεγάλο διεθνές εγχείρημα, ονόματι ITER.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 08 Νοέμβριος 2019 13:20 Περισσoτερα...
 

50 χρόνια από τη «γέννηση» του ίντερνετ

E-mail Εκτύπωση PDF

Η πρώτη σύνδεση μεταξύ δυο υπολογιστών πριν ακριβώς από 50 χρόνια σαν σήμερα σηματοδότησε την απαρχή του ίντερνετ. Η «γέννηση» του διαδικτύου όμως ήταν κάθε άλλο παρά εντυπωσιακή και πολλά υποσχόμενη.

ΤοΒΗΜΑ Team

29.10.2019

 

50 χρόνια από τη «γέννηση» του ίντερνετ | tovima.gr

 

Η πρώτη διαδικτυακή σύνδεση μεταξύ δυο υπολογιστών συνέπεσε χρονικά με την πρώτη προσσελήνωση. Η προσεδάφιση του ανθρώπου στην επιφάνεια της Σελήνης το 1969 ήταν ένα γεγονός το οποίο επισκίασε, φυσικά, κάθε άλλη εξέλιξη και είδηση από το χώρο της επιστήμης. Και αυτό παρότι οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες της χρήσης του ίντερνετ είναι πιθανότατα πολύ μεγαλύτερες και πολύπλευρές από τη νίκη των Αμερικανών στη μάχη του διαστήματος.

Η γέννηση του ίντερνετ ξεκίνησε με ένα crash. Στις 29 Οκτωβρίου του 1969 ο φοιτητής Πληροφορικής Τσαρλς Κλάιν επιχειρούσε να στείλει ένα μήνυμα από υπολογιστή του Πανεπιστημίου Καλιφόρνια του Λος Άντζελες (UCLA) σε υπολογιστή που βρισκόταν σε απόσταση 500 και πλέον χλμ. στο Stanford Research Institute (SRI). O Κλάιν ήθελε να στείλει τη λέξη «LOGIN», αλλά μετά από δυο μόλις γράμματα το σύστημα κατέρρευσε. Μία ώρα αργότερα η λέξη έφτασε τελικά στον προορισμό της. Μέχρι τη στιγμή εκείνη μπορούσαν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους μόνον υπολογιστές ίδιας κατασκευής. «Πριν από 50 χρόνια κατέστη για πρώτη φορά εφικτό να ανταλλάξουν πληροφορίες και υπολογιστές με διαφορετικά λειτουργικά συστήματα», εξηγεί ο καθηγητής Κρίστοφ Μάινελ, διευθυντής του Ινστιτούτου Hasso-Plattner του Πότσνταμ, εξαίροντας την ιστορική σημασία της εξέλιξης. «Έτσι η 29η Οκτωβρίου του 1969 θεωρείται η ημερομηνία γέννησης του ίντερνετ».

«Δεν γνωρίζαμε πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός»

Και ενώ η προσσελήνωση μεταδόθηκε ζωντανά στην τηλεόραση, η πρώτη διαδικτυακή σύνδεση στο UCLA πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Ακόμη και οι εμπλεκόμενοι επιστήμονες δεν είχαν αντιληφθεί τη σπουδαιότητα του βήματος. «Γνωρίζαμε ότι αναπτύσσαμε μια σημαντική νέα τεχνολογία για την αναμέναμε ότι θα ήταν χρήσιμη για μέρος του πληθυσμού. Δεν γνωρίζαμε όμως πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός», είπε αργότερα ο προϊστάμενος του Κλάιν, Λέοναρντ Κλάινροκ.

Βέβαια χρειάστηκαν πολλά ακόμη χρόνια μέχρι το ίντερνετ να διεισδύσει στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Όταν το 1971 οι χρήστες μπορούσαν να στέλνουν για πρώτη φορά μηνύματα υπό τη μορφή e-mail, το Advanced Research Projects Agency Network (APRANET) μετρούσε μόλις 15 κόμβους. Δυο χρόνια αργότερα έγιναν οι πρώτες συνδέσεις με υπολογιστές εκτός ΗΠΑ σε Όσλο και Λονδίνο.

Χρειάστηκαν άλλα δέκα χρόνια μέχρι το επόμενο μεγάλο ορόσημο στην ιστορία του διαδικτύου το οποίο έφερε και την βελτίωση της ποιότητας των συνδέσεων. Το 1983 εισήχθη το λεγόμενο Πρωτόκολλο Ελέγχου Μετάδοσης/Πρωτόκολλο Διαδικτύου (Transmission Control Protocol/Internet Protocol), γνωστό με τη συντομογραφία TCP/IP. Πρόκειται για το πρωτόκολλο επικοινωνίας με το οποίο γίνεται ουσιαστικά μέχρι και σήμερα η μεταφορά

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 02 Νοέμβριος 2019 13:39 Περισσoτερα...
 

Ο πρωτοπόρος της τεχνητής νοημοσύνης Yoshua Bengio συνιστά σύνεση στη χρήση της τεχνολογίας

E-mail Εκτύπωση PDF

 

48781000592_f409a6c372_c

 

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο Γαλλοκαναδός βραβευμένος το 2018 με Turing Award, δηλαδή, το αντίστοιχο Νόμπελ Πληροφορικής, Yoshua Bengio μπήκε στην αίθουσα συνεντεύξεων με πατερίτσες. Το ατύχημα που του συνέβη στο πόδι κατά την πρώτη μέρα άφιξής του στη Χαιδελβέργη, του άλλαξε, όπως είπε χαριτολογώντας, τα data, καθώς ο εγκέφαλος του χρειάστηκε να επεξεργαστεί και να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Ο 55χρονος κορυφαίος ερευνητής, που συχνά αποκαλείται και «πατέρας της τεχνητής νοημοσύνης», άνοιξε στα τέλη Σεπτεμβρίου ως προσκεκλημένος ομιλητής το 7ο Heidelberg Laureates Forum, δηλαδή, την ετήσια «πνευματική ανταλλαγή»-θεσμό μεταξύ διαφορετικών γενεών επιστημόνων από όλο τον κόσμο.

Ο Yoshua Bengio, που έγινε γνωστός για την πρώιμη έρευνά του πάνω στη βαθιά εκμάθηση (deep learning) τη δεκαετία του ?8 και του ?9 βασίστηκε στην υπόθεση πως κάποιες βασικές αρχές λειτουργίας της ανθρώπινης νοημοσύνης θα τον βοηθούσαν να δημιουργήσει τεχνητή νοημοσύνη. Τελικά κατάφερε να καθιερώσει την βαθιά εκμάθηση και τα νευρωνικά δίκτυα που δημιουργήθηκαν με πρότυπο τον ανθρώπινο εγκέφαλο, ως τις βασικές μεθόδους με τις οποίες λειτουργεί μία σύγχρονη τεχνητή νοημοσύνη (artificial intelligence). Για αυτό μοιράστηκε πέρσι με τον Αγγλοκαναδό Geoffrey Hinton  και τον επίσης Γαλλοκαναδό Yan Lecun το βραβείο Turing. «H αρχική μου υπόθεση δείχνει να ενισχύεται όλα αυτά τα χρόνια. Τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα βέβαια αν είχαμε κατανοήσει πλήρως τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου», συμπληρώνει. Η έρευνα των τριών βραβευθέντων και του καθενός χωριστά οδήγησε σε διαδοχικά επιτεύγματα, όπως είναι η υπολογιστική όραση, η αναγνώριση ομιλίας και προσώπου, η αυτόνομη κίνηση οχημάτων, η ρομποτική και άλλοι τομείς του αυτοματισμού.

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 02 Νοέμβριος 2019 10:15 Περισσoτερα...
 

Ο Έλληνας επιστήμονας που ανακάλυψε τη... "νέα Γη"

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Ο Έλληνας επιστήμονας που ανακάλυψε τη...

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

 

Συνέντευξη: Σωτήρης Σκουλούδης, Παναγιώτης Βλαχουτσάκος

Υπάρχει ζωή... εκεί έξω, ή είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν; Ένα σημαντικό λιθαράκι στο αιώνιο αυτό ερώτημα της ανθρωπότητας, βάζει ένας Έλληνας, ο αστροφυσικός Άγγελος Τσιάρας, επικεφαλής μιας ομάδας η οποία ανακάλυψε, χάρη στις μεθόδους που ακολούθησαν, τον πιο φιλικό πλανήτη για την ανάπτυξη ζωής που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα!

Συγκεκριμένα, η Ομάδα Αστροφυσικής του Τμήματος Φυσικής και Αστρονομίας του University College του Λονδίνου πρόσφατα σκόρπισε ενθουσιασμό στις τάξεις των επιστημόνων, ανακαλύπτοντας για πρώτη φορά την ύπαρξη υδρατμών στην ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη Κ2-18b.

Τι σημαίνει η ύπαρξη υδρατμών; Μα την ύπαρξη του νερού, του πρωταρχικού στοιχείου και της βασικής προϋπόθεσης για την ύπαρξη ζωής - κάποιας μορφής! Και, παράλληλα, την πιθανότητα ο συγκεκριμένος πλανήτης που απέχει 110 έτη φωτός από εμάς να διαθέτει τόσο «καλές» συνθήκες, που να μπορούν να συγκριθούν με αυτές της Γης μας! Έτσι ο K2-18b είναι και ο πρώτος... δυνητικά κατοικήσιμος εξωπλανήτης!

«Όταν είδαμε τα αποτελέσματα εντυπωσιαστήκαμε και τα συζητήσαμε εκτενώς με συναδέλφους. Ακολούθησαν διαδικασίες επανελέγχου και επαλήθευσης», μας αναφέρει ο Άγγελος Τσιάρας.

«Με τη σημερινή τεχνολογία μπορούμε να βρίσκουμε μόνο ενδείξεις ύπαρξης ζωής και όχι αποδείξεις - στο μέλλον όμως θα μπορούμε να γνωρίζουμε περισσότερα», εξηγεί ο επιστήμονας στο zougla.gr.

Ο  Κ2-18b, με διπλάσιο μέγεθος από τη Γη, εντοπίζεται στον αστερισμό του Λέοντα και είναι ένας εκ των 4.000 εξωπλανητών που έχουμε ανακαλύψει. Θα μπορούσε να έχει ακόμα και ωκεανούς στην επιφάνεια του (πρόκειται για γεώδη πλανήτη) ενώ και οι θερμοκρασίες που επικρατούν θα μπορούσαν να επιτρέψουν την ανάπτυξη της ζωής. Μέχρι σήμερα ,οι περισσότεροι εξωπλανήτες με ατμόσφαιρα που βρέθηκαν ήταν αέριοι γίγαντες και όχι γεώδεις πλανήτες.

Η πιθανότητα πάντως να επισκεφτούμε κάποτε αυτόν τον πλανήτη μάλλον ξεπερνάει ακόμα και την... επιστημονική φαντασία, αφού, ενδεικτικά, το διαστημόπλοιο Voyager θα χρειαζόταν 2 εκατομμύρια χρόνια για να τον προσεγγίσει.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 25 Οκτώβριος 2019 10:31 Περισσoτερα...
 

James Peebles: Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2019

E-mail Εκτύπωση PDF

 

USA SWEDEN NOBEL PRIZE PHYSICS

Ο κοσμολόγος του Πρίνστον ήταν πρωτοπόρος στο σημερινό μοντέλο του σύμπαντος, ενώ ξεκίνησε ένα ν΄λεο κλάδο της φυσικής

 

12/10/2019

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που δόθηκε με αφορμή το Νόμπελ Φυσικής του 2019 που έλαβε ο αστροφυσικός, αστρονόμος και θεωρητικός κοσμολόγος του Princeton James Peebles (1935), κλήθηκε να επισημάνει μια μοναδική ανακάλυψη ή μια σημαντική ανακάλυψη του στη μακρά καριέρα του που θα του έδινε το βραβείο. Ο Peebles όμως απάντησε : «Είναι έργο ζωής». O Peebles έχει κάνει πολλές σημαντικές συνεισφορές στο μοντέλο toy Big Bang . Με τον Dicke και άλλους (περίπου δύο δεκαετίες μετά τους George Gamow , Ralph Alpher και Robert Herman ), ο Peebles προέβλεψε την Kοσμική Mικροκυματική Aκτινοβολία Yποβάθρου. Μαζί με τη σημαντική συμβολή του στη νουκλεοσύνθεση του Big Bang , τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια, ήταν ο κορυφαίος πρωτοπόρος στη θεωρία του σχηματισμού των κοσμικών δομών στη δεκαετία του 1970.

Αυτή είναι μια τέλεια περιγραφή της συμβολής του στην κατανόηση του σύμπαντος. Η καριέρα του είναι τόσο επιδραστική που αναγνωρίζεται ευρέως ως ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες του τομέα της κοσμολογίας, της μελέτης της προέλευσης, της δομής και της εξέλιξης του σύμπαντος.

Η ερευνητική σταδιοδρομία του Peebles ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Ο καναδός επιστήμονας πήρε το πτυχίο του στο Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα και αργότερα απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στην ομάδα του Robert Dicke στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον το 1962. Παρέμεινε εκεί από τότε. Ο Peebles κατέχει τώρα τον τίτλο του Albert Einstein καθηγητή της επιστήμης στο Princeton.

Στη δεκαετία του 1960, η ομάδα του Dicke ασχολήθηκε με τις θεωρητικές προβλέψεις ? και τις αντίστοιχες παρατηρησιακές συνέπειες ? για την κατάσταση του «αρχέγονου» σύμπαντος, τη φάση αμέσως μετά το Big Bang που κράτησε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Εκείνη την εποχή η θεωρία του Big Bang για τη διαμόρφωση του σύμπαντος δεν ήταν ακόμη πλήρως αποδεκτή, παρά τις παρατηρητικές αποδείξεις ότι οι γαλαξίες απομακρύνονταν ο ένας από τον άλλο.

Η ομάδα του Dicke εργάζονταν πάνω στη θεωρία για το εάν το σύμπαν επεκτεινόταν, τότε θα έπρεπε να ήταν πολύ μικρότερο, θερμότερο και πυκνότερο κατά το παρελθόν. Η πρόβλεψη ήταν ότι η θερμική ακτινοβολία από αυτή την εποχή θα μπορούσε ακόμα να παρατηρηθεί σήμερα ως ακτινοβολία υποβάθρου που διεισδύει σε όλο το σύμπαν. Η ομάδα στο Princeton σχεδίαζε επίσης εργαλεία για να την εντοπίσει.

Εν τω μεταξύ, ο Arno Penzias και ο Robert Wilson, που εργάζονταν στα εργαστήρια Bell (επίσης στο New Jersey), είχαν εντοπίσει ένα ασυνήθιστο συνεχές θόρυβο στο πείραμά τους. Διερευνούσαν τη χρήση μπαλονιών σε μεγάλα υψόμετρα «για να συλλαμβάνουν ραδιοκύματα», ένα είδος πρώιμης δορυφορικής επικοινωνίας.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 23 Οκτώβριος 2019 08:46 Περισσoτερα...
 


Σελίδα 1 από 178

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

Διαφήμιση

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

1905

Επινοείται ο όρος "δείκτης νοημοσύνης" (IQ - Intelligence Quotient).

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Μαθητικο Συνεδριο Πληροφορικης

ΤVSpot Τεχνικού Μουσείου